Μια άτυπη τριλογία αποτελούν οι τρεις ενότητες του Υπό κατασκευήν σημαίες, του δέκατου πέμπτου βιβλίου ποίησης του Θανάση Χατζόπουλου, όπου εκείνος, μετά το Κελί (Ροδακιό, 2000), επανέρχεται στην ελληνική ιστορία και δη στα προεπαναστατικά χρόνια. «Χάραμα στον Κεράτιο», «Κοινοί θνητοί» και «Απόδειπνο στη Νεμπόισα», οι τίτλοι των τριών ενοτήτων, χαρτογραφούν φασματικά το τέλος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, αφανών ηρώων και πεσόντων επί Τουρκοκρατίας, και του Ρήγα Βελεστινλή, αντίστοιχα. Ο ποιητής, σε μακροσκελή ποιήματα –στο πρώτο μέρος– με απόηχους από την Κρητική Αναγέννηση, πεζά ποιήματα –στο δεύτερο μέρος– σε συνομιλία με χρονικά από την περίοδο της Τουρκοκρατίας και το δημοτικό τραγούδι, και σύντομα αφαιρετικά ποιήματα –στο τρίτο μέρος– με αναφορές στον Σολωμό, παραδίδει ήττες και καταστροφές που αποτελούν τραύματα και γίνονται αφορμές για να συσταθούν σύμβολα. Οι σημαίες του τίτλου, σημεία οι ίδιες, συνιστούν τα ποιήματα, αλλά και σημαίες-σινιάλα, που οδηγούν στην ενθύμηση της πορείας και στην προετοιμασία για τη δημιουργία μιας εν δυνάμει ελληνικής ταυτότητας.