Έναστρον

Μια συναρπαστική ιστορία για τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου! Η Σουζάνα μόνη καθόταν και κρυφά συλλογιζόταν… Αχ να είχα ένα σκύλο για τον πιο πιστό μου φίλο… Να τον λένε Ηρακλή...

Ήλπιζα οι λέξεις μου να σχηματίσουν εικόνες...

Κάποιος του οποίου το όνειρο δεν διαφέρει από την πραγματικότητα, κάποια που όσο περπατά χάνει τον δρόμο της επιστροφής, σπίτια που εξαφανίζονται κι άλλα που βρίσκονται στη θέση τους, γονείς που μοιάζει να μην γερνάνε ποτέ πλάι σε παιδιά που δεν μεγαλώνουν ποτέ, περιηγήσεις σε πόλεις στις οποίες ο ορθολογισμός βασιλεύει όσο το φυσικό περιβάλλον τελεί υπό εξαφάνιση...

Tosca, la petite chienne, n’a que deux amours: la couleur violette et les découvertes...

Οι φωνές στροβιλίζονταν στο κεφάλι της χαοτικά, η καθεμία επέμενε στη δική της παρουσία, ενώ η Αλεξάντρα είχε ανάγκη ακριβώς να μην σκέφτεται, να είναι ήρεμη, να φτάσει στο κέντρο της, να χαλαρώσει την ακοή και τις αισθήσεις της, να αφουγκραστεί τη βαθιά εσωτερική της φωνή, που θα της ψιθύριζε την απάντηση για τον βουλευτή και τον φίλο του απόψε στις επτά στον Κήπο των Γιατρών...

Ο μικρός Νότης Αναγνώστου ζει στο Μεσολόγγι με την οικογένειά του, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας από τους Τούρκους και τους Αιγυπτίους μεταξύ 1825-1826...

Εν κατακλείδι είμαι όλες οι άσαρκες ενσαρκωμένες μου...

Τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια (ΕΧΠ) που εισήγαγε το έτος 1999 ο νομοθέτης ως ένα από τα βασικότερα εργαλεία χωρικού σχεδιασμού σε εθνικό επίπεδο, τα οποία αφορούν μεταξύ άλλων, στη χωρική διάρθρωση των παραγωγικών τομέων και κλάδων της ελληνικής οικονομίας, αποτελoύν το αντικείμενο της δημοσιευόμενης μελέτης του συγγραφέα...

-

Το ζήτημα της Κλιματικής Αλλαγής και η σύνδεσή του με τις πολιτικές χωρικού σχεδιασμού αποτελεί έναν κρίσιμο τομέα ενδιαφέροντος για τις περισσότερες χώρες...

Η Νεφέλη αλλάζει σχολείο και ανυπομονεί να γνωρίσει το νέο της περιβάλλον...

Μια ομάδα γυναικών των οποίων οι σύζυγοι έχουν εκτελεστεί περπατούν στο παγωμένο ξημέρωμα του Φεβρουαρίου προς τον τόπο της εκτέλεσης...

Ο Herbemite είναι ένα αγριόχορτο που φυτρώνει μονάχο σε μια λευκή σελίδα...

Ένα αληθινά λυρικό, τρυφερό και απόλυτα πραγματικό ψιθύρισμα ψυχής...

«Θυμάσαι τι είχα πει στου Κασίτ της Ντίζενγκορφ, Γιουτζίν; Ότι εκεί – και το εκεί είναι τώρα μπροστά μας– υπάρχει κάποια αλήθεια που πρέπει να ανακαλύψουμε...