Αμερικανικό δοκίμιο

6 χρόνια 100 Σάββατα 100 μοναδικές συναντήσεις...

Ένα από τα σπουδαιότερα και πιο πολυδιαβασμένα δοκίμια της παγκόσμιας λογοτεχνίας, το βιβλίο αυτό του φιλόσοφου Ralph Waldo Emerson αποτελεί ένα ύμνο στη σημασία της ατομικότητας και της αυθεντικότητας...

Τίποτα δεν συμβαίνει κατά τύχη —όλα συνδέονται μεταξύ τους— συμπτώσεις δεν υπάρχουν: σε τούτες τις φράσεις συναντά κανείς συμπυκνωμένη την ουσία της σκέψης ενός συνωμοσιολόγου...

H διαπραγμάτευση είναι αναπόσπαστο μέρος της προσωπικής και επαγγελματικής μας ζωής και επηρεάζει καθοριστικά τις επιτυχίες μας, τις αποτυχίες μας και τις ανθρώπινες σχέσεις εν γένει...

Λίγο πριν πεθάνει, ο Πολλά Χτυπήματα, ο τελευταίος μεγάλος Αρχηγός του Έθνος των Κοράκων, αφηγήθηκε την ιστορία του – μέχρι ενός σημείου...

Η Έμιλι Γουέλς πέρασε τα παιδικά της χρόνια βιώνοντας αφόρητους πόνους...

Η Σούζαν Σόνταγκ δεν υπήρξε μονάχα μια από τις πιο πρωτότυπες και επιδραστικές φωνές των αμερικανικών γραμμάτων, αλλά και μια από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του εικοστού αιώνα...

Στα κείμενα της παρούσας συλλογής αναδεικνύεται η καταδυνάστευση των ζώων ως κατεπείγον ζήτημα μέγιστης σημασίας τόσο σε ηθικό και πολιτικό επίπεδο όσο και σε σχέση με την τρέχουσα κλιματική κρίση...

Η Υπερ-Ψυχή είναι ένα από τα σημαντικότερα δοκίμια του Ralph Waldo Emerson, στο οποίο διερευνά την ιδέα μιας πνευματικής ενότητας που υπερβαίνει την ατομική ύπαρξη...

Ο Paul Auster μεγάλωσε παίζοντας με πλαστικά εξάσφαιρα παριστάνοντας τους καουμπόηδες που έβλεπε σε γουέστερν δευτέρας διαλογής...

Ο Emanuel Swedenborg (1688-1772), που στην εποχή του τον αποκαλούσαν «Leonardo da Vinci του Βορρά» ή «Αριστοτέλη της Σουηδίας», είναι άγνωστος στον σύγχρονο έλληνα αναγνώστη...

Η Νταϊάνα Ράσελ υπήρξε μία από τις πρώτες φεμινίστριες που ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 ανακάλυψαν και πρότειναν τον όρο γυναικοκτονία...

Το μπλε δεν είναι ένα χρώμα, είναι ένα σύνολο αποχρώσεων, αντικειμένων, διαθέσεων, αναφορών, αναμνήσεων, συναισθημάτων...

Τις τελευταίες δεκαετίες το στρατόπεδο της υπεράσπισης των ζώων έχει εμπλουτιστεί σημαντικά σε επίπεδο ιδεών και δείχνει πλέον να έχει επικρατήσει στη σχετική θεωρητική αντιπαράθεση...

Θα μου άρεσε αυτό το βιβλίο να γίνει ένα βέλος που στοχεύει στην καρδιά του πολιτισμού μας. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά με αυτό που έχουμε φτιάξει οι ίδιοι. Έχουμε γίνει ένας πολιτισμός που βασίζεται στην εργασία – ούτε καν στην «παραγωγική εργασία», μα στην εργασία ως αυτοσκοπό και με αυτοτελή σημασία.