Γαλλική πεζογραφία

Ο Σνάιπερ; Σίγουρα ο καλύτερος επίλεκτος σκοπευτής του πλανήτη...

Έπρεπε να πεθάνεις, να θυσιαστείς, για να έρθω εγώ στον κόσμο Μια ηλιόλουστη καλοκαιρινή Κυριακή ένα κοριτσάκι μαθαίνει κάτι που της αλλάζει τη ζωή για πάντα: οι γονείς της είχαν άλλη μια κόρη, που πέθανε δυο χρόνια πριν τη γέννηση της ίδιας...

Το W ή Η παιδική ανάμνηση περιέχει δύο κεντρικά παράλληλα αφηγήματα. Παρότι θα μπορούσε να νομίσει κανείς ότι δεν έχουν σχεδόν τίποτα κοινό, τα δύο κείμενα δεν λειτουργούν αυτόνομα αλλά είναι απολύτως αλληλένδετα, αφού το πλήρες νόημά τους δεν αποδεσμεύεται παρά μόνο στην εύθραυστη διασταύρωσή τους.

1699...

Σιράζ, φθινόπωρο 2022...

Τίποτα δεν μοιάζει ικανό να διαταράξει τη γαλήνη και την ηρεμία των κατοίκων της μικρής φλαμανδικής πόλης του Κικεντόν, τόσο διακριτικής που την ξεχνούν μέχρι και οι χάρτες...

Ο ποιητής Γιώργος Κοτζιούλας (1909-1956) «ξαναγράφει» σε καθαρά και ρέοντα ελληνικά Τους άθλιους του Γάλλου ρομαντικού Βίκτορ Ουγκό...

Προς το τέλος της ζωής του, ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, έχοντας ήδη ολοκληρώσει τις περίφημες Εξομολογήσεις του και γράψει το Ο Ρουσσώ κριτής του Ζαν-Ζακ, θα προβεί, μεταξύ 1776 και 1778, στη συγγραφή μίας ακόμη σειράς αυτοβιογραφικών κειμένων· οι Ονειροπολήσεις ενός μοναχικού περιπατητή είναι το τελευταίο του έργο, που θα δημοσιευθεί μετά θάνατον, το 1782...

«Ιδού εγώ λοιπόν, μόνος επάνω στη γη...

Βρισκόμαστε στο 2097, σ’ έναν κόσμο όπου η τηλεμεταφορά αποτελεί πια καθημερινότητα...

«Γράφω επειδή το βλέµµα της µητέρας µου εξαφανίζεται, επειδή η σιωπή της µε τυλίγει...

Παρίσι, Χριστούγεννα 2021...

Το «Δεν είμαστε αγγελούδια» αφηγείται τη μοίρα μιας χούφτας γάλλων αποίκων και στρατιωτών που εγκλωβίστηκαν στην κόλαση του εποικισμού της Αλγερίας, τον 19ο αιώνα...

Στην καρδιά μιας μεσογειακής μακίας εμφανίζεται ένας εξουθενωμένος και βρόμικος άντρας...

Γαλλία, ακτή του Ατλαντικού...