Εκδόσεις Άνω Τελεία

Τρία χρόνια μετά τον «Δικαιόδωρο», η Δήμητρα Σπίνουλα επανέρχεται με ένα εντελώς διαφορετικό βιβλίο...

Έλα το χέρι πιάσε μο...

Αν σου μιλούσα Θα σ...

Φθινόπωρο του 1989, η Κοραλλία ζει τον απόλυτο έρωτα στην αγκαλιά ενός Ιταλού ζαχαροπλάστη, όταν δυο ανώνυμες επιστολές έρχονται να ανατρέψουν όλα όσα θεωρούσε δεδομένα...

Έγραψα ένα ποίημα σήμερα με λέξεις απλές...

Όταν έφυγαν από τη ζωή τα σκυλιά μας, έμειναν οι φωτογραφίες τους για να θυμίζουν το πέρασμά τους από τη δική μας ζωή...

Ο Jesus Sozinho ψαράς στη Λισαβόνα το 1526 παράμερα στέκει και μοναχά μονολογεί όλη τη μέρα το μαχαίρι πολεμάω στον βράχο να καρφώσω μεμιάς κι είναι τόση η απόγνωση που ούτε τα αίματα απ΄΄ τη χούφτα μου με νοιάζουν ούτε οι φωνές της βάρκας μου η σαγήνη των διχτυών μου θέλω μόνο το μαχαίρι στον βράχο να καρφώσω μεμιάς κι είναι τώρα αυτό το πιο σημαντικό στον κόσμο δεν υπάρχει για μένα μήτε θάλασσα μήτε βάρκα μήτε αίμα τίποτε –μόνο το μαχαίρι κι ο βράχος το μαχαίρι κι αλήθεια εκείνο που είδα στ΄΄ όνειρό μου πως έτρεχε τάχα ο βράχος αίμα ίσως ίσως και να ΄΄ναι αλήθεια ίσως και να μην είναι μα είναι δικός μου αυτός ο πόλεμος κι αν δεν το βρω μονάχος μου δεν θα ΄΄συχάσω θα μείνω εδώ να χτυπάω το μαχαίρι στον βράχο το μαχαίρι στον βράχο κι ας είναι αυτό το τελευταίο πράμα που θα έκανα στη ζωή μου κι έκλαψε πικρά στη σκέψη αυτή...

Χωρίς να καταλαβαίνει το γιατί, ο ιδιωτικός ερευνητής Αστέριος «Όλα-στο-φως» Ηλιάδης αποβιβάζεται σε ένα ελληνικό νησί...

Μια φωνή αναδύεται από το βαθύ πηγάδι...

Ο κ...

Μια χούφτα στάχτη έμεινε ριγμένη ευλαβικά κάτω από τον ίσκιο μιας ιτιάς μπαίνει αργά στο χώμα μέχρι να φτάσει ρίζα Μια χούφτα άνθρωπος μέσα στο δέντρο Όλα τα άλλα περιττά...

Τέσσερα παράθυρα ανοίγουνε στον κόσμο...

Στο βιβλίο αυτό θα συναντήσει κανείς αγιολογικές και συναξαριακές πληροφορίες για τον άγιο Γεώργιο, όπως και αναλυτική παρουσίαση του μοτίβου της δρακοντοκτονίας...

Η Φερενίκη πλησιάζει τα δώδεκα και αυτό είναι το ημερολόγιό της...

Γινόμαστε αυτό που αγαπάμε ή μαθαίνουμε να αγαπάμε αυτό που γινόμαστε; Υπάρχει άραγε κάποια ηλικία που είναι πια αργά να κυνηγήσουμε το όνειρό μας; Εάν μια φιλόλογος μπορεί να μεταπηδήσει στην ψυχολογία χωρίς αυτό να μας φανεί αφύσικο, πόσο φυσικό μοιάζει για έναν πυροσβέστη να ονειρεύεται καριέρα στην κινηματογραφική κριτική - και πόσο λογικό δείχνει να θέλεις να γίνεις...