Ενύπνιο

Όσο κοιτούσε το καλογραμμένο, σαν δώρο ενός άδικου θεού, πρόσωπο του φίλου του, τόσο πιο αντιπαθητικό του φαινόταν...

Άντρες στο κενό αέρος ανάμεσα στη νεότητα και τη μέση ηλικία, στον γάμο και την εργένικη ζωή, στον μικροαστικό εφησυχασμό και τη μοναχική ανασφάλεια, στο πίσω που έχει οριστικά φύγει, στο εμπρός που δεν υπόσχεται τίποτα, και στο εδώ που μοιάζει ακίνητο και παγωμένο...

με τη συνείδηση του ...

Οι φάλαινες στο φεγγάρι είναι μια συλλογή διηγημάτων που διαδραματίζονται σε διάφορους χρόνους και τόπους, υπαρκτούς ή μη, με κοινό θεματικό άξονα την ανεκπλήρωτη ή κρυφή επιθυμία, το τραύμα και τη διαφορετικότητα...

Από την εποχή που ζούσε ο Παπαδιαμάντης, οι ποιητές είχαν αναγνωρίσει τα «ποιητικά» στοιχεία του έργου του και τα είχαν επαινέσει, στα κείμενα που του αφιέρωναν...

-

Ήμουνα μαζεμένη κουβαράκι στο βρώμικο κάθισμα κι έκανα πως κοιμόμουν...

Γιατί ο ζητιάνος μου απόψε είναι πνεύμα αρχαίας γυναίκας που ένα μόνο χρειάζεται...

Ποιητική παραμυθία, υπερρεαλιστικός υπερβατισμός, συμβολική αλληγορία, στοχασμός στα ανθρώπινα, υπαρξισμός, αγωνιώδης μεταφυσική, στο παραγκωνισμένο Διαυγές, η γραφή αναγεννάται, δίνοντας ζωή ποιούσα...

Στο Σαν Χοσέ ντε Μαρικίνα της Χιλής λένε ότι ο ήλιος δεν δύει ποτέ ή δύει μετά από απόφαση των κατοίκων του...

Μέσα από τα αποκυήματα ενός ατέρμονου υπαρξιακού μονολόγου και μιας καθιερωμένης συνάντησης για ένα τσούγκρισμα ποτηριών και απόψεων σε ένα μικρό κουτούκι, γεννιέται η ιδέα ενός μεγάλου ταξιδιού...

Δεκαοχτώ διηγήματα που έχουν σημείο αναφοράς το τοπίο του Παλαιού Φαλήρου...

Ο Δημήτρης Παπαστάμος μέσα από τις ΚΟΥΛΑΜΑΡΕΣ σχολιάζει την επικαιρότητα με καυστικό τρόπο και απύθμενο χιούμορ...

Ριπές φυγής είναι τα κείμενά μας τα μικρά κι εμείς δραπέτες του παρόντος...

Μια πόλη χωρίς όνομα και χωρίς θέση στον χάρτη, ένας Δήμαρχος όνομα και πράγμα, μια καταιγίδα και ένας στρατός από γάτες με οικολογική συνείδηση συνθέτουν ένα παραμύθι γεμάτο χιούμορ και απρόοπτες καταστάσεις...