Ενύπνιο

Επίκεντρο Με βάλανε στο περιθώριο• ίσως για τιμωρία, δική τους ή δική μου, ποτέ δεν κατάλαβα...

Το Ματωμένο Σώμα είναι μια συλλογή από ποιήματα κάθε ένα από τα οποία αποτελεί ένα ταξίδι...

Λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Κώστας αναλαμβάνει να ενημερώσει τους άγνωστους συγγενείς για την αποποίηση της περιουσίας — ενός υπέρογκου χρέους που απειλεί να τους καταπιεί...

Όλοι θα γίνουμε αστε...

Στη “σκιά του ουρανού” εκτυλίσσονται οι πράξεις μίας αιωρούμενης σκηνογραφίας, μιας εναλλαγής αιθερικών δρομολογίων από τη γη στη σελήνη, από το φως στο σκοτάδι, από τη ζωή στο θάνατο, από την αγάπη στη μοναξιά, από τη φυγή στο όνειρο...

Κάτω απ’ το χώμα οι ...

Φυσική επιλογή και άλλα αίτια θανάτου Εκείνη ήταν από τα άτομα που όταν πετύχαιναν νεκρό ζώο στον δρόμο σταματούσε το αμάξι της σκεφτόταν: «πώς την πάτησες έτσι εσύ;» έπειτα έπαιρνε το ζωάκι μαζί της και το έθαβε στο πιο κοντινό χωράφι...

Ύστερα από χρόνια σιωπής, εκείνη του στέλνει ένα μήνυμα...

Γνώρισα ορισμένους ποιητές, ημεδαπούς και ξένους...

Εικόνες διαχέονται στο μικρό δωμάτιο, αντικρίζει το ξύλινο τραπέζι αν και δεν υπάρχει, δυο ξύλινες καρέκλες, κάθεται, μπροστά της δυο πιάτα φακή, δυο φέτες ψωμί, πού είναι ο άλλος, πώς να υπάρξει χωρίς τον άλλο; Ταινία ασπρόμαυρη στους άδειους τοίχους, πώς περνάνε χρόνο στο χοιροστάσιο, γουρούνια φτερωτά πετάνε στον ουρανό της αυλής, ψαλμοί ακούγονται, θα ‘ναι ο παράδεισος, όλη ανοιχτή τον προσκαλεί την ψυχή, το σώμα, θα πρέπει να κάνανε έρωτα πάνω στη λάσπη, μια κάθαρση, βαπτίστηκαν με τα νερά της βρύσης που έπλυνε τις μέρες τους, έδιωξε το κακό...

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Γενιά μου...

Είναι περίεργες οι τελευταίες μέρες και ακόμα πιο παράξενες οι νύχτες, σαν να είναι από αλλού, να μην ανήκουν εδώ, μας τις έχουν δώσει δανεικές και είναι ήδη γυρισμένες, αφήνουν φεύγοντας μόνο μια ελαφριά αίσθηση αποτυχημένου déjà vu χαιρέκακα να προδίδει μια υποψία ξαναζεσταμένου φαγητού...

Κοιτώντας τα δεδομένα, βέβαια, δεν βλέπω ξεκάθαρα συμπεράσματα, μόνο ενδείξεις και ερωτηματικά...

<<Η θάλασσα των Κρίσεων είναι μια επίπεδη περιοχή της Σελήνης, έκτασης 176...

Ο Σέργιος την παρατηρούσε από πίσω· είχε ίσιο το κορμί της, ελαφρά γειρτό εμπρός το ραδινό λαιμό και τα πόδια σταυρωμένα, οκλαδόν...