Ιωλκός

Όσα άντεξαν στα κύματα του χρόνου κι απόμειναν πεισματικά γαντζωμένα στο βράχο της μνήμης, στολίδια επώδυνα να φωσφορίζουν στο σεληνόφως...

Αλήθεια έμεινε κάτι για να το ανακαλύψουμε; Ένα αιρετικό ταξίδι εξερεύνησης του άφατου μέσα μας και στον έξω κόσμο αποτελούν τούτα τα 41 ποιήματα σύγχρονης ποίησης, σε στίχους άμετρους που ’ναι, ωστόσο, αποτυπωμένοι με φωσφορική μελάνη, αόρατοι τη μέρα, που λαμπυρίζουν στο σκοτάδι...

Το κείμενο λέει πολύ σημαντικά πράγματα...

Οι τόποι που συναντήσαμε είναι μικρές επιστροφές σ’ έναν ακριβό όσο και αλλοτινό εαυτό...

Όταν πλέκουμε ένα όνειρο, χρησιμοποιούμε το μυαλό μας σαν σμίλη και την ψυχή μας σαν κουβάρι...

Στα σαράντα τέσσερα ποιήματα της συλλογής, εκδιπλώνεται μια ιδιωτική γλώσσα, ένα κυριολεκτικό ιδιόλεκτον, όπου ο ποιητής αναδιφά την αντίστιξη ανάμεσα στα ενθυμούμενα αντικείμενα της εμπειρίας και στις βιώσεις που παραδίδουν τα γλωσσικά τους κειμήλια στον εκφραστή τους...

Οι ζωές της Μυρτώς και του Ανδρέα διασταυρώνονται τυχαία, καθώς βιώνουν με διαφορετικό τρόπο την απώλεια που προκάλεσε το ίδιο δυστύχημα...

Για όσους έχουν προσπελάσει ή ακόμη παρατηρήσει την ιμπρεσσιονιστική Εικαστική Τέχνη, θα κατανοήσουν ότι οι Σκιαγραφήσεις μεταφέρουν με το Λόγο κάτι από τη φευγαλέα Εντύπωση, le ressenti aussi, την ανάμειξη των χρωμάτων, την κατάργηση των ορίων, τη συγχώνευση των μετώπων...

Περιπλάνηση, επιπλέουσα συνθήκη, συντεταγμένες από λέξεις...

Δεκαοκτώ ιστορίες δεμένες με μεταξωτά νήματα μεταξύ τους, που οι άκρες τους αγγίζουν άλλοτε τις μνήμες, άλλοτε τα όνειρα, άλλοτε την καθημερινότητα κι άλλοτε έναν φανταστικό κόσμο που εμείς οι ίδιοι φτιάχνουμε ή και που μπορεί να υπάρχει γύρω μας...

Κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου και της μεταψυχροπολεμικής εποχής (1945-2023) οι Μεγάλες Δυνάμεις έπρεπε να χρηματοδοτήσουν υψηλές αμυντικές και ταυτόχρονα αναπτυξιακές δαπάνες...

Στ’ ακροδάχτυλα ξαγρυπνούν οι αφορμές, δίνοντας ώθηση στις εικόνες των ονείρων, στις αναμνήσεις, στις ψευδαισθήσεις...

Η τρίτη συλλογή του Νίκου Παπάνα αποτελείται από 14 σονέτα...

Η Φωτεινή έγινε Φαίη...

Ορυχείο η μνήμη...