Στον κόσμο που ζει ο Άντριαν δεν υπάρχει ανεργία. Το Σύστημα Αποκατάστασης Αντιπαραγωγικών φροντίζει γι’ αυτό. Σ’ αυτόν τον κόσμο, δεν είναι καλό να κυνηγάς όνειρα. Πρέπει να δουλεύεις. Όσοι δεν δουλεύουν καταδικάζονται σε καταναγκαστικά έργα.
Δεν έγραψα για να διδάξω. Έγραψα για να επιβιώσω. Κάθε σελίδα αυτού του βιβλίου γεννήθηκε μέσα από αμφιβολίες, σιωπές, φόβους, πίστη, κόπο, αναζήτηση και στιγμές υπέρβασης. Γιατί η διαδρομή, όταν ντύνεται με λέξεις, δεν διδάσκει τους άλλους˙ σου αποκαλύπτει ποιος είσαι.
Μπορεί μία στιγμή, μία ώρα, μία μέρα να εφεύρουν ένα ολόκληρο παρελθόν και να επινοήσουν ένα μέλλον; Μπορεί ένα πρόσωπο, ένα αηδόνι ή ένα σκυλί να εφεύρουν μία πόλη και μία ζωή; Σαράντα τρία μικροδιηγήματα για τις μητέρες που ζωγραφίζουν δέντρα, για τα παιδιά που μαζεύουν ξύλα και καπάκια και τις ηλικιωμένες που τυλίγονται σε κόκκινα κιμονό και τα προτάσσουν ως προσωπική διεκδίκηση...
Από το πρώτο «καταγεγραμμένο» έγκλημα, τη δολοφονία του Άβελ από τον Κάιν, η ανθρωπότητα προχώρησε με μεγάλα ή μικρά βήματα, αλλά και μεγάλα ή μικρά εγκλήματα...
Ένα παιχνίδι γεμάτο ψέματα, αλλά και αλήθειες, που δεν αργούν να αποκαλυφθούν, Το απαιτούμενο θάρρος θα έρθει στο τέλος για να βάλει τάξη στην αταξία των ζωών όλων των εμπλεκομένων...
Ο Παύλος Μονογυιούδης, ένας αριβίστας πλέι μπόι κατά τον κόσμο, επισκέπτεται τη φάρμα Ζιώγα στο Λευκοχώρι μετά από διάγνωση ότι πάσχει από μια μορφή λευχαιμίας...