Οσελότος

Η πορεία της κοινότητας Αθηνών προς το θεσμικό πλαίσιο που συνιστούσε η «Προσωρινή του Έθνους Διοίκηση» δεν ήταν ούτε αυτονόητη, ούτε επιτεύχθηκε χωρίς συγκρούσεις και αντιστάσεις...

ΑΝΝΑ: Τι σημαίνει «Άνιμα»; ΑΝΙΜΑ: «Άνιμα» σημαίνει «ψυχή»… Η ψυχή η δική σου, η δική μου, η ψυχή του κόσμου… ΑΝΝΑ και ΑΝΙΜΑ… Ένας διάλογος με την ψυχή μας, με την ψυχή του κόσμου, τη σοφή και παντογνώστρια...

Το Πετράδι του Ήλιου, πηγή ζωής και χαράς για τους κατοίκους μιας μαγικής χώρας, απενεργοποιήθηκε από μια σκοτεινή μάγισσα, όμως το Κλειδί του Φωτός που το ενεργοποιεί βρίσκεται σε έναν τόπο πολύ μακρινό...

Αγρίεμα, συγκέντρωση, πίεση! Μπροστά έρχεται γρήγορα αριστερή τυφλή κλειστή στροφή...

Στις αρχές Αυγούστου του 1932 φτάνουν στο Σούνιο, για μια εβδομάδα διακοπών μαζί με τις οικογένειές τους, οκτώ έφηβοι οι οποίοι, στη μετέπειτα ζωή τους, θα εμπλουτίσουν με το λογοτεχνικό τους έργο τη συλλογική φαντασιακή αντίληψη του 20ού αιώνα...

Τα παιδιά είναι καθρέφτης μας! Τι γίνεται, όμως, όταν τα «γυαλιά» που φοράει ο γονιός θολώνουν το είδωλο του καθρέφτη; Στρεβλωμένες αντιλήψεις και ασυνεπείς πράξεις δημιουργούν αποσύνδεση, με αποτέλεσμα η απόσταση μεταξύ γονιών και παιδιών να μεγαλώνει...

Σύμφωνα με την Ελληνική Λαογραφία ο Φύλακας των Κόσμων ζωσμένος με τα σπαθιά του, που δεν αγγίζουν ποτέ αίμα, και με την κάπα του για να πετάει, σχίζει τον αόρατο τοίχο ανάμεσα στους κόσμους δημιουργώντας μονοπάτια για να επικοινωνούν μεταξύ τους και να περνάει ο ένας μέσα από τον άλλον...

Κράθιε την σκάλα ν΄ ανεβώ, στον ουρανό απάνω, να κλέψω τον αυγερινό δώρο να σου τον κάνω...

ΜΕ ΛΕΝΕ ΧΡΗΣΤΟ Τσιάβο και ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ είναι Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ από την καθημερινότητά μου...

«[…] Έχω μια αιωνιότητα να ακούσω τη μελωδία της άρπας...

Ένα αγέρωχο καλικαντζαράκι ονειρεύεται μια καλύτερη ζωή, θέλει να γίνει ναυτικός...

Το βιβλίο αυτό εξετάζει βασικές πτυχές της ιστορίας της εκπαίδευσης στην πόλη των Σερρών κατά την εποχή της οθωμανικής περιόδου...

Κάτω από τα σμαραγδένια νερά της Ανατολικής Μεσογείου κρύβεται ένας υπέροχος κόσμος γεμάτος θαυμαστούς, παράξενους, αλλά και γοητευτικούς οργανισμούς...

Όταν έχασα τον πατέρα μου, συνειδητοποίησα πως δεν με ήξερε...

Το μύρτιλο δεν ήταν απλώς ένα φρούτο… Ήταν ένα κομμάτι του εαυτού μου που είχα αφήσει πίσω… Είχε αφήσει κάτι από τα μάτια του μέσα μου...