Οσελότος

Μέχρι και οι θεοί είχαν σαστίσει… Tips και μυστικά των μυθικών ηρώων...

27 Νοεμβρίου 1992 Το πτώμα του μεγαλοβιομήχανου Παύλου Δενδρινού βρίσκεται εγκαταλειμμένο στο βαγόνι ενός τρένου...

Μια φιλία στη βροχή, μια τρυφερή ιστορία με το γνωστό μας Νυχτολούλουδο για τη δύναμη της φιλίας, που σε ανύποπτη στιγμή γεννιέται για να μας κάνει να είμαστε ευγνώμονες για τους ανθρώπους που μας νοιάζονται, που μας κάνουν ευτυχισμένους, που μας διορθώνουν, μας βοηθούν! Που κάνουν να ανθίζει η ψυχή μας μαζί τους...

Λοιπόν… Μήπως αναρωτιέσαι τι είναι αυτό το βιβλίο; Ποιος είμαι εγώ; Ποια είναι η Ρόουζ; Τι είναι αυτά τα φαντάσματα; Και γιατί να αφορούν εσένα όλα αυτά; Για να βρίσκεται στα χέρια σου, πιθανό να γνωρίζεις προσωπικά κάποιον από τους συγγραφείς...

Το ταξίδι του ήλιου γύρω από τον Γαλαξία είναι ένα πραγματικό επαναλαμβανόμενο γεγονός...

Εκείνος δεν ξέρει γιατί να του αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία...

Μια φορά κι έναν καιρό μια χελώνα από την Κω ξεκινά ταξίδι αργό για να πάει σε χορό...

Το βιβλίο που κρατάτε, δεν είναι μυθιστόρημα...

Παύση Κι αν ’ρθει η ώρα εκείνη, –απ’ τα θεία– που θα πρέπει, ξέρετε, να αποθάνω, θα συμβιβαστώ σε μια καρέκλα πάνω, καθισμένη, σίγουρα δίπλα στο παραθύρι...

Το παρόν βιβλίο αποτελεί το απόσταγμα διετούς συστηματικής ενασχόλησης του συγγραφέα με τα Παρθενώνεια Γλυπτά, στο οποίο αποτυπώνεται με επιστημονική τεκμηρίωση, μια αντικειμενική και ταυτόχρονα σφαιρική παρουσίαση του ζητήματος νομιμότητας της αφαίρεσης του γλυπτού διακόσμου του Παρθενώνα από τον Λόρδο Έλγιν...

Η κινητοποίηση μεγάλη, τα δώρα του ο εθελοντισμός προσέφερε με χάρη! Ο εθελοντισμός ξεχύθηκε στους δρόμους...

Στιγμιότυπα από τη συλλογική ζωή και την ιστορία της Λαυρεωτικής ιδωμένα μέσα από την οπτική, τις μνήμες και τα βιώματα ενός ανθρώπου που ζει στον τόπο αυτό σχεδόν έναν αιώνα και τον αγάπησε όσο λίγοι...

Ποιήματα και διηγήματα στο βιβλίο εναλλάξ...

Η ιστορία Αυτή είναι η ιστορία οκτώ μικρών μυρμηγκιών που νόμιζαν ότι μπορούν να τα καταφέρουν μόνα τους...

«Ελάτε ν’ αποσπερίσουμε!» Πόσο όμορφη λέξη… Μυρίζει φούλι απ’ τη γλάστρα της αυλής κι αύρα θαλασσινή...