Πόσο μακριά πρέπει να πας για να πεις «αντίο» σε κάτι που κουβαλάς μέσα σου είκοσι δύο χρόνια;
Πόσες αναμνήσεις πρέπει να ξεθάψεις, για να αφήσεις πίσω σου ό,τι αγάπησες πιο πολύ;
Ένα τηλέφωνο μέσα στη νύχτα, ένας φίλος που σε έχει ανάγκη, μια μηχανή, ένας Φάρος...
Οι τρεις σταθμοί της ανθρώπινης ζωής, ήτοι η γέννηση, ο γάμος και ο θάνατος, σε όλους τους λαούς θεωρήθηκαν (και θεωρούνται) ιδιαίτερα σημαντικοί και μεταβατικοί, γι’ αυτό και διακρίνονται για το πλούσιο και σύνθετο εθιμοτυπικό τους...
Τι θα γινόταν αν ο πλούτος της φύσης δεν μοιραζόταν;
Tι θα γινόταν αν όλοι μας ήμασταν λίγο παραπάνω εγωιστές;
Καλύτερα να μη γνωρίζαμε την απάντηση ή μήπως ναι;
Όλες αυτές οι σκέψεις απασχολούν την ηρωίδα μας, η οποία εμπλέκεται σε μια στοχαστική περιπέτεια!
Όταν το μήλο έπεσε απ’ τη μηλιά...
Ποια είναι η σχέση της Ιατρικής με τον διαλεκτικό υλισμό; Πώς αυτή η λογική (διαλεκτική) επιστήμη προσκρούει στον ανορθολογικό κοινωνικό και οικονομικό περίγυρο της κεφαλαιοκρατίας; Τι διλήμματα και ποιες δυσκολίες συναντά ο επαγγελματίας υγείας εξαιτίας αυτής της αντίφασης και τι στάση οφείλει να κρατήσει; Όλους αυτούς τους προβληματισμούς που απασχολούν πολλούς εργαζομένους στην υγεία επιχειρούμε να προσεγγίσουμε, δίνοντας κάποιες απαντήσεις όπου αυτό είναι εφικτό...
Η μικρή αυτή ποιητική συλλογή είναι οι νοσταλγίες μου και οι ανησυχίες της εφηβικής και μετεφηβικής μου ηλικίας – της ευαίσθητης περιόδου των 16 έως 19 ετών...
Ποιος θα περίμενε ότι μία απλή διάρρηξη θα είχε τόσο τρομερά αποτελέσματα και εξελίξεις, με επίκεντρο τη ζωή δύο απλών, διαφορετικών και άγνωστων μεταξύ τους καθημερινών νέων ανθρώπων;
Μια απλή συγκυρία γεγονότων έγινε το έναυσμα για μια τρελή διεθνή κούρσα ζωής και θανάτου ενάντια στον χρόνο, με τρόπαιο ένα χαμένο γερμανικό υποβρύχιο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου γεμάτο χρυσό και ένα πολύ καλά κρυμμένο μυστικό άπειρης και φθηνής ενέργειας...
Ο Χέρμαν, έχοντας μάθει να σέβεται, συνεχίζει, το ταξίδι του χωρίς να γνωρίζει όμως τι θα συναντήσει στον δρόμο της επιστροφής… Το ταξίδι αυτό θα του διδάξει μια ακόμη σπουδαία αξία για τη ζωή, που είναι η σημασία της αποδοχής: Πώς δηλαδή μπορούμε να αποδεχόμαστε και να αγαπάμε πρώτα τον εαυτό μας, για να μας αποδεχτούν και να μας αγαπήσουν στη συνέχεια και οι άλλοι...
Παγκόσμιο μήνυμα για μικρούς και μεγάλους, υπενθύμιση για τις καταιγίδες της ζωής και τους καιρούς που οι καπετάνιοι τελευταίοι εγκατέλειπαν το πλοίο που βούλιαζε...