Στηριζόμενος πρωτίστως σε φωτογραφίες του μοναδικού φωτογράφου του Ληξουρίου Μπάμπη Σολωμού, αλλά και σε φωτογραφίες άλλων φωτογράφων, -όλες τραβηγμένες στις δεκαετίες του 1950, ’60 και ’70- ο συγγραφέας σκιαγραφεί το πρόσωπο της πόλεως και των κατοίκων της σε αυτά τα χρόνια, πραγματοποιώντας στην ουσία ένα ταξίδι μέσω της μνήμης....
Γαυγίστε χαρωπά, πιστά σκυλιά μου,
γοργόποδά μου εσείς λαγωνικά,
σκυλιά των Αχαιών και του Πριάμου,
κι ασύφταστα σκυλιά μου κρητικά,
που ακολουθάτε εσείς την Αγροτέρα,
εκείνην που όλη η χτίσις ανυμνεί,
και τη λατρεύετε όλα σαν μητέρα-
κι αλίμονο αν κανείς τη δει γυμνή....