Στις «Ρωγµές του Χρόνου» περιγράφεται το χρονικό σηµείο, δυόµισι αιώνες µετά την Ισοπέδωση των Πάντων -αποτέλεσµα ολοκληρωτικού πολέµου το 2250, που µετά τη λήξη του η ανθρωπότητα µετουσιώθηκε σε τερατώδη οντότητα-, όπου ο Άντον και ο Έβιαν, δύο «Τελικοί Εργάτες», δύο προϊόντα του καιρού τους, βιώνουν τη στυγνή καθηµερινότητα ενός δυστοπικού µέλλοντος κάτω από καθεστώς απόλυτου ελέγχου που παίρνει µορφή ακόµα και στη δοµή των πόλεων...
Η ποιητική συλλογή «Μπλε Ποιήματα» έχει ως επίκεντρο το πολύπαθο ανθρώπινο συναίσθημα της Αγάπης, το οποίο πάντοτε αποτελούσε ένα από τα πιο συχνά θέματα-προβλήματα και ερωτήματα μεγάλων και μικρών ποιητών και λογοτεχνών ανά τους αιώνες...
Διάβασα κάπου την αδιασταύρωτη είδηση ότι σε µια πόλη λειτουργούν εικονικές στάσεις λεωφορείων κοντά σε ανθρώπους που πάσχουν από άνοια και έχουν σύνδροµο απόδρασης· εκεί περιµένοντας, ταξιδεύουν φαντασιακά και µετά τους παίρνουν για το σπίτι πίσω· το λεωφορείο που δεν πέρασε σήµερα θα τους πάρει οπωσδήποτε αύριο...