Σμίλη

Ὁ ἀφηγητής, ἕνας πλανόδιος στοχαστὴς ποὺ ταξιδεύει στὸν χρόνο, μεταγράφει τὶς μαρτυρίες ψευδώνυμων προσώπων, μὲ ἀφορμή, συνήθως, μία φαινομενικὰ ἀσήμαντη λεπτομέρεια ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ ζωὴ τῶν φιλοσόφων...

Ιφιγένεια Η Κλυτα...

Χώρα μου είσαι Κι ας ήξερα ελάχιστα για σένα Ένα όνομα, μια διεύθυνση μια ταυτότητα επιτηδεύματος Μα μόλις σ'' αντίκρισα εκείνη μόνον τη στιγμή στο χίασμα το φοβερό του ανθρώπου και του κόσμου η άφραστη μου δόθηκε ομορφιά δώρο αναίτιο κι ας σωριάζονταν με πάταγο άνθρωπος, μαζί, και κόσμος θρύμματα ερημικά τριγύρω μου...

-

Εξωτερικά, η πόλη μου ήταν μια πόλη σαν όλες τις άλλες, οι άνθρωποι γεννιόντουσαν, σπούδαζαν, ερωτεύονταν, παντρεύονταν, έπιαναν δουλειά...

Ὁ Τζόναθαν Πράις, ἕνας ἡμιδιαμορφωμένος λογοτεχνικὸς χαρακτήρας, αἰώνια περιπλανώμενος στὸν κόσμο τῶν θαυμάτων, εἰσέρχεται ἀνυποψίαστος στὴν καθημαγμένη ἀπὸ τὴν καραντίνα πόλη τῆς Φιλανθρωπίας...

Μια ιστορία με δράση, στοχασμό, συμβολισμό...

ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Νωθροί προβολείς σε υποφωτισμένη γαλαρία...

Η ΕΑΥΤΗ Μῆτε Γερμανίδα μῆτε Ρωμιὰ καὶ ἂν μοῦ τὰ ψάλλουνε γιὰ τὰ καλὰ καθόλου δὲ μὲ νοιάζει...

Η ισχύς του δικτύου περιορισμένη, “Reconnecting…” αναβοσβήνει στην οθόνη του κινητού σε κάθε απόπειρα επανασύνδεσης...

Κομψές και ήσυχες κυ...

Ἀντιγόνη 21 «Γεννήθηκα γιὰ ν'' ἀγαπῶ καὶ ν'' ἀγαπιέμαι καὶ ὄχι νὰ μισῶ»,* ἀπάντησε ἡ γενναία καὶ εὐσεβὴς Ἀντιγόνη στὸν Κρέοντα, ὑπερασπιζόμενη τὴν ἀπόφασή της νὰ μὴν ἀφήσει ἄταφο τὸν νεκρὸ Πολυνείκη, τὸν ἀδελφό της...

Ο γιος μιας γυναίκας...

Μικρά πεζά κείμενα από ένα σωματάριο, σημειώσεις σε ποιητικό λόγο για το σώμα που γράφει και εγγράφεται, καθώς περιπλανιέται στα πέριξ της Πατησίων, της rue Scheigheauser ή μιας παλιάς λουτρόπολης, ακολουθώντας τον μίτο της μνήμης στους δρόμους και τις πόλεις, στις πλατείες και τα σινεμά...

«Ξεκίνα, γιόκα μου, να προλάβουμε το καΐκι»...