Τι κάνεις όταν ο παππούς σου έχει γίνει Παπούα και σε καλεί σε μια περιπετειώδη καλλιτεχνική αποστολή; Φοράς φτερά στο κεφάλι και τον ακολουθείς! Ο πολύχρωμος παππούς και η εγγονή του εξοπλίζονται με χρώματα και πινέλα και κατεβαίνουν από τη ζουγκλοταράτσα στην πόλη για να την ελευθερώσουν...
ΦΩΣ
Λαμπροχρυσίζει όμορφα ο ήλιος όταν βγαίνει,
ξυπνάει το μάτι σιγαλά που ανοιγοσφαλίζει
αν είναι κάποιος νηστικός, μ’ αυτό το φως χορταίνει,
γαμπό, ξεπόδυτο, λυτό, πηγαίνοντας πηγαίνει
κι έτσι περνά αδιάφορο στο άνθισμα της φύσης
του κόσμου η ευφάνταστη, τούτη εδώ, πυξίδα
π’ όλα τα άνθια πιο ψηλά πηδούνε να τ’ αγγίξεις,
ναι! άλλη αγιότερη και στολιστή δεν είδα·
ενόσω γρήγορα περνά, δίνει φιλί στο στόμα
σα φουσκαλήθρα του νερού στο πλάτεμα της λίμνης
ο κρύφιος έρωτας, πάσα δροσιά στο σώμα
που ’χε ξοδέψ’ απλόχερα κι ο γιος της Αφροδίτης...
Τρία χρόνια μετά τη Νύφη του Ιούλη (Βραβείο Jean Moréas για την καλύτερη ποιητική συλλογή του 2019 και συμπερίληψη στη βραχεία λίστα των Κρατικών Βραβείων Ποίησης της Ελλάδος του ιδίου έτους), ο Παναγιώτης Νικολαΐδης επανέρχεται με την ποιητική συλλογή Ριμαχό και ανασταίνει, μετά από σαράντα χρόνια, τη σημαντικότερη ποιητική περσόνα της νεότερης κυπριακής ποίησης...
ΕΥΘΕΙΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ
Για ποιο πριν και ποιο μετά μιλάς
δεν υπάρχει παλιά και νέα ζωή
η πορεία είναι μία, ένα είναι το ταξίδι
τα λάθη να λιγοστέψουν μπορεί
μπορεί και όχι
κομπολόι οι αμαρτίες
άλλοτε με πολλές
άλλοτε με χάντρες λιγοστές...
Η αδυσώπητη πάλη του ποιητή με το ποίημα δίνει την ευκαιρία στον Σταύρο Σταυρόπουλο να προβεί με μια ανασκόπηση της μέχρι τώρα πορείας του, με ένα ποίημα-ποταμό που χωρίζεται σε 22 ενότητες...
Η Εντελέχεια (από το «εντελώς» και το «έχειν») ενός Ποιητή πραγματεύεται τη μετάβαση του ποιητή Νικόλα από τη δυνατή στην πραγματική του μορφή, εκπληρώνοντας λες τον σκοπό για τον οποίο από άγουρο παιδί είχε ταχθεί...