Έχουν συμπληρωθεί ογδόντα χρόνια από τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, στον οποίο εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, οι υλικές καταστροφές ήταν ανυπολόγιστες, και η βαρβαρότητα του γενοκτονικού Γ΄ Ράιχ κορυφώθηκε με τη συστηματική εξόντωση του ευρωπαϊκού εβραϊσμού και άλλων πληθυσμιακών ομάδων όπως οι Ρομά και οι ανάπηροι...
Η διακοσαετηρίδα της Ελληνικής Επανάστασης οδήγησε στη συγγραφή πληθώρας αξιόλογων (και μη) μελετών δίνοντας λαβή για μια συνολική επανεκτίμηση του ’21 στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία...
Ένας «αυτόπτης μάρτυρας» των γεγονότων που συγκλόνισαν την Ελλάδα την επταετία 1960-1967, καταγράφει, μέρα με τη μέρα, της πολιτικές εξελίξεις και τα πολυσήμαντα καλλιτεχνικά δρώμενα της εποχής...
Είναι σταθμός στη μελέτη του Ρήγα Βελεστινλή το βιβλίο του Λουκά Αξελού, γιατί αποτελεί μια τεράστια προσπάθεια συνολικής σφαιρικής εξέτασης και επανεκτίμησης από τη σκοπιά του σήμερα ενός κορυφαίου εκφραστή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, που έθεσε στην εποχή του θεμελιακά ζητήματα ελευθερίας, ισοπολιτείας, κοινωνικής δικαιοσύνης και πολιτισμικής και ανθρώπινης ταυτότητας, που παραμένουν, δυστυχώς, ζητούμενα και στην δική μας εποχή...
Με μια σειρά ιστορικών άρθρων θα ακολουθήσω την «συμβουλή» του αρχαίου Έλληνα Ιστορικού Πολύβιου ότι «μηδεμίαν ετοιμοτέραν είναι τοις ανθρώποις διόρθωσιν της των προηγουμένων πράξεων επιστήμης», διότι «αληθινωτάτην μεν είναι παιδείαν και γυμνασίαν προς τας πολιτικάς πράξεις την εκ της Ιστορίας μάθησιν, εναργεστάτην δε και μόνην διδάσκαλον…» (τίποτα δεν διορθώνει ευκολότερα τους ανθρώπους, όσο η καλή γνώση του παρελθόντος, διότι η γνώση της Ιστορίας είναι η πιο αληθινή παιδεία και προετοιμασία για την πολιτική ζωή και ο καλύτερος δάσκαλος για το μέλλον)∙ και παρά την συναισθηματική φόρτιση, που μπορεί να έχει ο κάθε αρθρογράφος από τα γεγονότα, που βίωσε και ο ίδιος, προσωπικά, θα προσπαθήσω να εξιστορήσω τα επώδυνα και θλιβερά γεγονότα της νεοελληνικής μας Ιστορίας «ούτε προς χάριν ούτε προς φθόνον αλλ΄ ουδέ προς μίσος ή προς εύνοιαν», όπως γράφει ο Ιστορικός Φραντζής, προκειμένου να καταδείξω τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιουργήθηκαν οι κρίσεις, καθώς και τα αίτια που αυτές οι κρίσεις κατέληξαν, ανεξέλεγκτες, σε γενικευμένες εμφύλιες συγκρούσεις με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματά τους...
Ποιοι ήταν πραγματικά οι κλέφτες της Πελοποννήσου; Ήταν ήρωες, αγωνιστές ή απλοί περιθωριακοί που επιδίωκαν την επιβίωση και την ελευθερία σε μια υπόδουλη κοινωνία; Και πώς τους αντιμετώπισαν οι προύχοντες και οι υπόλοιπες ηγετικές ομάδες της επαναστατικής Ελλάδας;
Τα Αποµνηµονεύµατα των αγωνιστών του 1821 αποτελούν πολύτιµες µαρτυρίες της Επανάστασης, ρίχνοντας φως στις εντάσεις, τις αντιθέσεις και την πολυπλοκότητα µιας εποχής που διαµόρφωσε την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων...