Ελληνική γραμματεία

Στο ψυγείο Κακά τα ψέματα...

Ο Μπέκας σηκώθηκε λέγοντάς μου πως είχε δώσει στην υπηρεσία το τηλέφωνο του ξενοδοχείου αν τον χρειαστούν...

∆εκαέξι νέοι συγγραφείς, σπουδαστές του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής “Tabula Rasa”, υπογράφουν τα αντίστοιχα διηγήματα φαντασίας, με τίτλο «Περί Αγγέλων και άλλων ∆αιμονίων»...

Μπορούμε να ξεφύγουμε από τις εικόνες και τους λόγους που παρουσιάζουν τη μετανάστευση ως πρόβλημα ή κρίση; Μπορούμε να σκεφτούμε πέρα από τον ανθρωπισμό και τη συμπόνια; Μπορούμε να συλλάβουμε τη μετανάστευση ως μια μορφή αντίστασης απέναντι στις παγκόσμιες κοινωνικές, ταξικές, έμφυλες και πολιτικές ανισότητες; Σε μια εποχή όπου ο ρατσισμός αποκτά θεσμική υπόσταση, η άκρα δεξιά κερδίζει διαρκώς έδαφος και τμήματα της αριστεράς προσεγγίζουν το ζήτημα με αμηχανία ή αποστασιοποίηση, τα δώδεκα κείμενα αυτού του βιβλίου επιχειρούν να θέσουν τους μετανάστες και τις μετανάστριες στο επίκεντρο του κοινωνικού ανταγωνισμού...

Με επίταχτο καράβι φύγαμε όλοι μαζί και βγήκαμε στο Βόλο...

-

Μερικοί πυροβολισμοί στη γέφυρα του Μπρούκλιν, μια καταστροφική πυρκαγιά σε ένα τσίρκο, μια μοδίστρα, πολλά όνειρα προφητικά, είναι μερικές μόνο από τις ιστορίες ζωής του ήρωα, που τόλμησε να ταξιδέψει πέρα από τη θάλασσα του τόπου του και μακριά από τις προκαθορισμένες για εκείνον αποφάσεις της οικογένειάς του...

«Οι λέξεις τσεκούρι στα χέρια» είναι ένα ψυχο/αφήγημα, το οποίο ισορροπεί ανάμεσα στον μέσα κόσμο - και το τραύμα ενός πάσχοντος, μα πεισματάρικου υποκειμένου- και τις οικογενειακές αφηγήσεις, που επαναλαμβάνονται διαρκώς, άλλοτε ψιθυριστά κι άλλοτε με κρότο πολύ και θόρυβο...

Αἱ διαλέξεις αὐταὶ ἔγιναν εἰς τὸν «Παρνασσὸν» τὴν 2 καὶ 6 Μαΐου 1936 κατὰ τὰς ἑορτὰς τῆς 50ετηρίδος τοῦ ποιητοῦ...

Μια φραουλίτσα, μμμ, πολύ παραπονιάρα, αγέλαστη, ξινούτσικη, αλλά και πεισματάρα, κοκκίνιζε μονάχα απ’ το κακό της κι απ’ τον μεγάλο τον θυμό της...

Με φόντο την προπολεμική και μεταπολεμική Ελλάδα, η Βούλα Αργυροπούλου ξετυλίγει μέσα από τη φωνή της Σοφίας –μιας δυναμικής, παραδοσιακής και ταυτόχρονα πρωτοποριακής γυναίκας από τη Μεσσηνία– την πορεία από τον αυστηρό κόσμο των προξενιών και της προίκας, μέχρι την ωρίμανση, τον πόλεμο, τον έρωτα και την αναζήτηση προσωπικής ταυτότητας...

Σήμερα και κάθε μέρα φροντίζω το σώμα μου και τη διατροφή μου...

Κάθε καλοκαίρι η Εύα και οι φίλοι της ανυπομονούν να βάλουν τα καινούρια τους λαστιχένια παπούτσια...

Ο μυστικός θίασος αφορμάται από τη σαγήνη του θεάτρου, τους ιριδισμούς της ράμπας, τα πρόσωπα και τα προσωπεία...

Θα µπορούσε να είναι αληθινή ιστορία...