Λογοτεχνία

ΜΩΒ ΦΡΟΥΤΟ Μια μικρή επιλογή στωικότητος Βυθισμένη σε μπλε μελάνι Και μια νιότη ατέρμονη Διαρκούς παλινδρόμησης...

Ο Ιάσων επιστρέφει από το σχολείο εντυπωσιασμένος με όσα έμαθε για τον Αναξίμανδρο, τον σπουδαίο Μιλήσιο φιλόσοφο...

Μια συγκινητική ιστορία που μιλάει για την αξία της φιλίας όσο και για την ανάγκη μερικές φορές να μείνουμε μόνοι μας και να απολαύσουμε μερικές δραστηριότητες που μας γεμίζουν, φυσικά στη γλώσσα των μικρών αναγνωστών...

Ο Μασαόκα Σίκι γεννήθηκε στη Ματσουγιάμα της Ιαπωνίας στις 14 Οκτωβρίου 1867, έναν χρόνο πριν από την έναρξη της περιόδου Μέιτζί, μιας εποχής κατά την οποία η χώρα εκσυγχρονίζεται με ταχύτατους ρυθμούς και έρχεται σε βαθύτερη επαφή με τον δυτικό πολιτισμό...

Δέομαι σ’ εσένα φωτεινή κι ανέκφραστη ουράνια κρήνη, Που λούζεις με μυστήριο λαμπερό το διάβα του ταξιδευτή, Δώσε εκείνο που ποθεί σαν διψασμένο ελάφι σε άνυδρη χώρα Ατάραχη γαλήνη στον αχειροποίητο κήπο του ουρανού Παυσίλυπη στάση στων ασάλευτων άστρων τις άηχες βολές, Απόδειξη της ακλόνητης τάξης και αρμονίας στον κόσμο Ουράνιε λύχνε, σύντροφε στην αγρυπνία του προσκυνητή, Αγγείο ελπίδας, νάμα απ’ της αγάπης το άγιο φως Που εν τη σκοτία φαίνει – άσε να μεταλάβω κι εγώ απ’ αυτό...

Στις αρχές του 7ου αιώνα, όταν η Αραβία βρίσκεται στο κατώφλι μιας ιστορικής μεταμόρφωσης, ένας Έλληνας μοναχός και στρατηγός με το ταξίδι της ζωής του θα έρθει στο επίκεντρο γεγονότων τα οποία θα αλλάξουν την πορεία της ιστορίας...

Την πρώτη φορά που αυτός ακούμπησε το χέρι του πάνω στο δικό της —ίσως τυχαία ίσως όχι, ποτέ της δεν έμαθε— ένιωσε τον κόσμο γύρω της ν’ αλλάζει...

Μια οικογενειακή ιστορία που διασχίζει γενιές, εποχές και δοκιμασίες, αναζητώντας όσα πραγματικά μένουν στον χρόνο...

Μια υποσχόμενη επαγγελματική ευκαιρία εξέλιξης μετατρέπεται σταδιακά σε μια σκοτεινή διαδρομή πίεσης, αμφισβήτησης και ψυχολογικής εξάντλησης...

Το «Παράθυρο στην τέχνη» αποτελεί τόμο ετήσιας επιθεώρησης με επίκεντρο τον κινηματογράφο, το θέατρο, τη ζωγραφική, τη φωτογραφία, τη μουσική...

-

Το παρόν πόνημα αποτελεί ένα σημείωμα της συγγραφέως προς όλους και όλες για τη δημοκρατία, ξεκινώντας με ιστορικά γεγονότα και καταλήγοντας σε προσωπικές μνήμες και βιώματά της...

«Πήγα στο δάσος γιατί ήθελα να ζήσω συνειδητά, να αντιμετωπίσω μόνο τα ουσιώδη γεγονότα της ζωής και να δω αν μπορούσα να μάθω όσα η ζωή είχε να μου διδάξει· ώστε να μη διαπιστώσω, όταν θα ερχό- ταν η ώρα του θανάτου, ότι δεν είχα ζήσει...

Το Στο Πλάι των Τεράτων είναι μια ποιητική διαδρομή στη σκοτεινή περιοχή της ανθρώπινης εμπειρίας, εκεί όπου η βία, η εξουσία, η συνενοχή, ο έρωτας, η μνήμη και η απώλεια συνυπάρχουν...

Μια χορεύτρια ακολουθεί ένα αυτοσχέδιο τελετουργικό προκειμένου να βγει στη σκηνή για την τελευταία της παράσταση...