Λογοτεχνία

«Όσο γνωρίζω, ο Γιαμπάνης είναι από τους λίγους που έγραψε αναμνήσεις, όμως αυτές είναι συνάμα και αναμνήσεις χιλιάδων ναυτεργατών...

Στο βιβλίο περιέχονται ομιλίες-διαλέξεις που έλαβαν χώρα σε διάφορα πνευματικά εντευκτήρια των Αθηνών, όπως: Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, Σύλλογος Αθηναίων, Πνευματικό Κέντρο ΗΩΣ και Κρητική Λέσχη Πραισός, με τους εξής τίτλους: Ο ρομαντισμός ως πνευματικό κίνημα στη μουσική και στην τέχνη του λόγου - Το πολιτιστικό θαύμα του Μινωικού πολιτισμού - Η εθνική σημασία της Κρητικής Αναγέννησης - Γιόχαν Στράους - Ο έρωτας ως συναίσθημα από τη χαραυγή της Ιστορίας - Ο Κρητικός και η ιστορία του - Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι - 28η Οκτωβρίου 1940 - Σπαρτιατική οργάνωση και κοινωνία - Οι πρωτεργάτες της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας...

Μια ιστορία που μας γνωρίζει τον μαγικό κόσμο της θάλασσας...

Η Άρτεμης είναι μια προσωπικότητα απομονωμένη, μελαγχολική με χαμηλή αυτοεκτίμηση και αγάπη για την συγγραφή...

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΑΤΙΡΙΚΟ, ΔΥΣΤΟΠΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ, που δημοσιεύτηκε το 1987 στη συλλογή Ιστορίες φυσικών και αφύσικων καταστροφών ( Άγρα, 2015 ), η Πατρίσια Χάισμιθ εμπνέεται από την πολιτική κατάσταση της εποχής της, που φαίνεται να έχει μεγάλες ομοιότητες με τη δική μας, και προβλέπει προφητικά το πρόσωπο και την πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ...

Νυχ(τ)ιά Αν φύγει τ...

Διαζεπάμη Αν ο φόβος είχε φωνή θα μου ψιθύριζε να είμαι καχύποπτη με τα στρωμένα κρεβάτια να μην κλαίω όταν διαβάζω για πλειστηριασμούς στο διαδίκτυο να κρατώ στα χέρια κομμένο εισιτήριο όταν περπατώ τη νύχτα γύρω απ’ την πλατεία ―τίποτε δεν θυμίζει πλέον την περασμένη θητεία μας― να καταπίνω δυνατά συνθήματα να μην επαναπαύομαι με πνιγμούς στη Μεσόγειο να μάθω ρίμες για τις μνήμες (οι μέρες που θα ’ρθουν θα ξεδιαλύνουν τους νοικοκύρηδες από τους φοβισμένους)...

ΑΥΤO ΤO ΜΙΚΡO ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ μου «Τα ιαπωνικά δεν έχουν κεφαλαία », που έγινε στις 18 Φεβρουαρίου 2020 στην Ελληνοαμερικανική Ένωση στο πλαίσιο του κύκλου «Με τα λόγια (γίνεται)» του Παναγιώτη Ιωαννίδη, μετά από επίμονες παροτρύνσεις του τελευταίου να μιλήσω για την ιαπωνική ποίηση και να ανασύρω από τα ντουλάπια και τις κασέλες μου σκόρπιες μεταφράσεις ιαπωνικών ποιημάτων, κυρίως χάικου, που έχω κάνει μέσα στις τελευταίες δεκαετίες για δική μου άσκηση και τέρψη, και όχι για να τα εκδώσω ή να τα μοιραστώ με άλλους ανθρώπους...

Είναι μια νύχτα που μαίνεται φοβερή καταιγίδα...

Κάθε άνθρωπος επισκιάζεται από ένα ορισμένο ποσοστό αυτοκαταστροφής στο ψυχικό του ντεπόζιτο...

στο λεωφορείο Προχθ...

194 Είναι το λεωφορ...

Αθήνα 1949...

Στην “Οδό Ανθέων” η Θεσσαλονίκη είναι… πρόσωπο...

Νωρίς νωρίς το πρωί ...