Νεοελληνική πεζογραφία - Αφήγημα

Είχε πάει δέκα η ώρα, η τηλεόραση ήταν ανοιχτή...

Μια συλλογή από ιστορίες και σκέψεις γύρω από τη ζωή σε μια εποχή γενικευμένης αμφισβήτησης, όπως αυτή που ζούμε...

-

...είμαι επιρρεπής στα λάθη. Λες και τα κάνω επίτηδες. Δεν μου αρέσει που υποπίπτω σε αυτά αλλά είναι καλό σημάδι που συμβαίνουν. Δεικνύουν μια ειλικρίνεια αυθόρμητη που από μόνος μου δεν μπορώ να εκφράσω και να διαπιστώσω.

Δηλαδή, οι Σπαρτιάτες δεν πετούσαν παιδιά στον Καιάδα; Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν έκοψε τον Γόρδιο Δεσμό; Θα μας πείτε και ότι δεν λάτρευαν όλοι οι Βυζαντινοί τον τελευταίο τους αυτοκράτορα; Δεν σχεδίασε την Αγία Σοφία μια μέλισσα;

Δώδεκα πραγματικές ιστορίες ψυχοθεραπείας από την οπτική γωνία του ψυχοθεραπευόμενου...

Ένας μακρύς πρόλογος Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι...

Ένα εξάχρονο αγόρι θαυμάζει τον φίλο του πατέρα του, τον Υποσμηναγό Λευτέρη. Ο αεροπόρος είναι τόσο τρελός που, όταν του τελειώνουν οι βόμβες, "βουτάει" στα ιταλικά χαρακώματα και ρίχνει γκαζοτενεκέδες με πέτρες -να τρομάξει τους Ιταλούς.

Μια κατάσταση που να μπορούμε να πηγαίνουμε σχολείο μας χωρίς φόβο για δυσάρεστα απρόοπτα στο δρόμο μας, να κοιμόμαστε το βράδυ ήσυχα χωρίς να βάζουμε σκούρα χαρτιά στα παράθυρά μας,