Νεοελληνική πεζογραφία - Διήγημα

Όταν ο Αδάμ έμπηξε τα δόντια του στο μήλο, μια παραδεισένια αίσθηση τον κατέκλυσε...

«Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς», ο πόλεμος είναι πατέρας και κυρίαρχος των πάντων (στη ζωή του ανθρώπου), λέει ο Ηράκλειτος και χαρακτηρίζει ως «πόλεμο» την αδιάκοπη μάχη μεταξύ των αντιθέτων, που καταλήγει στη σύνθεση και στην αρμονία και, τελικά, στην ομορφιά...

Μύθοι μιας εσωτερικής αφήγησης...

Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ είναι υπάλληλος σε διαφημιστικό γραφείο, σύζυγος λογιστή και μητέρα δύο παιδιών στην Αθήνα της δεκαετίας του ’90, πριν από την οικονομική κρίση και με τους οικονομικούς μετανάστες να έχουν μόλις έλθει από την Αλβανία...

Έντεκα φαινομενικά σκόρπιες και ασύνδετες μεταξύ τους ιστορίες ανθρώπων που η ζωή τούς φέρθηκε άδικα...

Ποιο το όνειρο ζωής της Μοσχούλας, της μέλισσας από την Κύθνο, και γιατί είναι τόσο δύσκολο να το πραγματοποιήσει; Τι συνέβη αφότου έφυγε ο Οδυσσέας από το νησί του Κύκλωπα Πολύφημου, τη Σέριφο; Σε ποιους απευθύνεται ο ήλιος πάνω από την Αμοργό και για ποιον λόγο; Ποια δύναμη αρκεί για να καταλαγιάσει η οργή του ηφαιστείου της Σαντορίνης; Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Κυκλαδίτικα Παραμύθια, Ιστορίες από μελτέμι και αλμύρα» αποτελεί ένα ανθολόγιο διηγημάτων, εμπνευσμένα από τέσσερα αγαπημένα νησιά των Κυκλάδων...

Τα σαράντα ένα διηγήματα μικρής και μεσαίας έκτασης στη συλλογή Δίπλα στο ποτάμι συγκροτούν διάφορους χαρακτήρες του ψυχικού περιθωρίου και της αποκλίνουσας συμπεριφοράς· χαρακτήρες μοναχικούς, οι οποίοι αγωνίζονται αποσπασματικά και ανοργάνωτα, παραιτούνται στο πρώτο εμπόδιο και αποχωρούν, απογοητεύονται, επιβιώνουν δυστυχείς ή πεθαίνουν στη μάταιη, στις περισσότερες περιπτώσεις, προσπάθειά τους να εξισορροπήσουν με τον εαυτό τους και τον φθαρμένο κοινωνικό τους περίγυρο...

Μέσα σε μια Αθήνα λεηλατημένη, γεμάτη ερείπια, μια κοπέλα παρακολουθεί έντρομη την καταστροφή της πόλης...

Σίγουρα όλοι έχουμε κάποιες στιγμές γελάσει με παθήματα, αλλά όχι μαθήματα, κάποιων φίλων, γνωστών, ή και συγγενών ακόμη...

-

Δώδεκα μικρές ιστορίες στοιχειωμένες από μορφές και όντα του θρύλου και της φαντασίας που ισορροπούν με μακάβρια χάρη μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, λάμψης και σκοτεινιάς, λύτρωσης κι απελπισίας...

Μεσάνυχτα, η ώρα που βγαίνουν τα φαντάσµατα ή µήπως τα φαντάσµατα τα κουβαλάµε µέσα µας; Είναι κοµµάτι από τη ζωή µας ή είναι η ίδια η ζωή; Πόσο κοντά άραγε είναι η ευτυχία µε τη δυστυχία; Ένα βήµα; Μιαν ανάσα; Τη µια στιγµή ανεβαίνουµε στα ουράνια και την επόµενη πέφτουµε στα τάρταρα...

Η Λένη είναι μια γυναίκα της ελληνικής επαρχίας που ζει μόνη και βιοπορίζεται από τη γη της...

Οι σεμπρεβίβες είναι μικρά κίτρινα φυτά που μοιάζουν αποξηραμένα αλλά αυτή είναι η μαγεία τους...

-