Νεοελληνική πεζογραφία - Νουβέλα

Η Αντιγόνη Λαζάρου γεννήθηκε στην Αθήνα του μεσοπολέμου, από γονείς Μικρασιάτες πρόσφυγες, που εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα την εποχή που η ρημαγμένη ελληνική οικονομία είχε αρχίσει να ανακάμπτει εξαιτίας της άνθισης του εμπορίου και της εμφάνισης της αθηναϊκής μικροαστικής τάξης...

Ένας μεσήλικας γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα ξε­κλέ­βοντας χρόνο από τις υποχρεώσεις της καθημε­ρι­νότητάς του...

Η ερωτική τόλμη της γυναίκας, που ισοδυναμεί με κοινωνική και πολιτική ανταρσία, ξεσπά μπροστά στον αμήχανο άντρα ως απειλή...

O Ηλίας έχει σχεδόν τα πάντα στη ζωή του...

«Των τελευταίων χρόνων η ηλεκτρονική, φωτογραφική και ηχητική αποκλειστική απόδειξη κάθε συμβάντος είναι αυτό που μας έχει κάνει να ξεχάσουμε εκείνο το μακρινό κατά τας Γραφάς που μαρτυρούσε από την αρχαιότητα μέχρι πριν λίγα χρόνια τις πράξεις και τα πράγματα όλων μας: να καταγράφονται τα γεγονότα με τα οποία καταπιαστήκαμε, τα γεγονότα που μας χαρακτηρίζουν και σχηματίζουν το πρόσωπό μας και το πώς πορευτήκαμε στη ζωή… Κι αυτό πάντα κάποιος άλλος είναι που το κάνει...

Η πραγματική ιστορία του Γιώργου, ενός ανθρώπου που έμαθε σε μικρή ηλικία από τους θετούς του γονείς πως είναι υιοθετημένος...

Όπως το όμορφο και εύοσμο τριαντάφυλλο έχει ως συστατικό του το αιχμηρό αγκάθι, έτσι και ο άνθρωπος μπορεί να είναι και αρνί και λύκος...

Όλοι μας έχουμε ζήσει παράξενες μέρες...

Μια νουβέλα υπό μορφή συνέντευξης...

Είναι βιβλίο που διαβάζεται δεύτερη και τρίτη φορά...

Οι “Πορσελάνινες Κούκλες” είναι μία ιστορία που αρχίζει από το τέλος και πάει στην αρχή...

... Είναι κάποιες ισ...

Η νουβέλα φέρει τον τίτλο «Ο Άλμπερτ Καμύ μέσα από ένα κέντρο αποτοξίνωσης» και διαδραματίζεται σε ένα κέντρο αποτοξίνωσης, όπου οι δύο πρωταγωνιστές, ο θεραπευτής και η θεραπευόμενη, στην προσπάθεια τους να πετύχουν ο κάθε ένας τους σκοπούς και στόχους τους, χρησιμοποιούν ως γέφυρα επικοινωνίας και συνδετικό κρίκο κείμενα και φράσεις από τον γνωστό λογοτέχνη και βραβευμένο με Νόμπελ συγγραφέα Άλμπερτ Καμύ, ως τον διαμεσολαβητή, ο οποίος άλλοτε τους ενώνει και άλλοτε τους χωρίζει, άλλοτε τους κάνει να χαμογελούν και άλλοτε να κλαίνε...

Σαν αετός πετώ πάνω από τους ήρωες, τις σκηνές και τα σύμβολα και αποκωδικοποιώ εκείνα που δεν χωρούν μέσα στις λέξεις, εκείνα που αποκρύπτονται και εκείνα που επιμελώς αποσιωπούνται...

Μετά τη Μεγάλη Επανάσταση, τα ζώα επιτέλους απελευθερώνονται από τους ανθρώπους και φτιάχνουν ένα δικό τους, αξιοζήλευτο σύστημα αυτοδιοίκησης της φάρμας τους...