Νεοελληνική πεζογραφία - Νουβέλα

Όλοι μας έχουμε ζήσει παράξενες μέρες...

Μια νουβέλα υπό μορφή συνέντευξης...

Είναι βιβλίο που διαβάζεται δεύτερη και τρίτη φορά...

Οι “Πορσελάνινες Κούκλες” είναι μία ιστορία που αρχίζει από το τέλος και πάει στην αρχή...

... Είναι κάποιες ισ...

Η νουβέλα φέρει τον τίτλο «Ο Άλμπερτ Καμύ μέσα από ένα κέντρο αποτοξίνωσης» και διαδραματίζεται σε ένα κέντρο αποτοξίνωσης, όπου οι δύο πρωταγωνιστές, ο θεραπευτής και η θεραπευόμενη, στην προσπάθεια τους να πετύχουν ο κάθε ένας τους σκοπούς και στόχους τους, χρησιμοποιούν ως γέφυρα επικοινωνίας και συνδετικό κρίκο κείμενα και φράσεις από τον γνωστό λογοτέχνη και βραβευμένο με Νόμπελ συγγραφέα Άλμπερτ Καμύ, ως τον διαμεσολαβητή, ο οποίος άλλοτε τους ενώνει και άλλοτε τους χωρίζει, άλλοτε τους κάνει να χαμογελούν και άλλοτε να κλαίνε...

Σαν αετός πετώ πάνω από τους ήρωες, τις σκηνές και τα σύμβολα και αποκωδικοποιώ εκείνα που δεν χωρούν μέσα στις λέξεις, εκείνα που αποκρύπτονται και εκείνα που επιμελώς αποσιωπούνται...

Μετά τη Μεγάλη Επανάσταση, τα ζώα επιτέλους απελευθερώνονται από τους ανθρώπους και φτιάχνουν ένα δικό τους, αξιοζήλευτο σύστημα αυτοδιοίκησης της φάρμας τους...

Mία απλωμένη μπουγάδα σε μία πόλη, σε μία ταράτσα… Μία μπουγάδα εκτεθειμένη στην ξαφνική βροχή, στον άνεμο και στην κοινή μοναξιά ενός κόσμου που ξεχνά να αγαπήσει και να αγαπηθεί...

Η σερβιτόρα Κιάρα, από την Μπολόνια, δουλεύει στο ίδιο μπαρ με το αγόρι της, Αλέξανδρο, στα Εξάρχεια...

Η ιστορία του βιβλίου, επικεντρώνεται στην ανελέητη μάχη που διεξάγεται ανάμεσα στα πρέπει του μυαλού και στα θέλω της καρδιάς ενός ανθρώπου....

Η Λίζι, μια υπάλληλος στα διόδια ανάμεσα στο Ρόξμπερυ και το Ντέιν περνά την ημέρα των Χριστουγέννων κάνοντας το ωράριο της όπως όλες τα άλλες μέρες αφήνοντας το μυαλό της να παρασυρθεί από το πνεύμα της ημέρας...

Στο «Μεγάλο Φάσμα των Εκδοχών» στροβιλίζονται δύο υπάρξεις...

Σχεδόν μισή χιλιετία μετά από έναν τρομερό πόλεμο που κατέστρεψε τον πολιτισμό, στην παραθαλάσσια κοινότητα της Νέας Αρκ, οι κάτοικοί της που πιστεύουν ότι αποτελούν το τελευταίο προπύργιο του πολιτισμού, ζουν ακόμα στην σκιά του μεγάλου λοιμού, ενός βιολογικού όπλου που αποδεκάτισε τους προγόνους τους, στο τέλος της Έκτης Χρυσής Εποχής...

Μπορεί να έχει χυθεί άπλετο μελάνι για το τι σημαίνει ‘ΜΑΜΑ’...