Ένας επίμονος νυχτερινός εφιάλτης αναγκάζει τον συγγραφέα Θωμά Αλεξάνδρου να επισκεφτεί το Κέντρο Νοητικών Ερευνών για μια αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν του...
Mια απελπισµένη γυναίκα στην εµµηνόπαυση αρχίζει να βλέπει παράξενα όνειρα —µε Παναγίες, τίγρεις, αγελάδες, τη Ρόζα Λούξεµπουργκ, τη Μέριλυν Μονρόε, τη µητέρα του Μπενίτο Μουσσολίνι—, όνειρα από τα οποία ξυπνάει κάθε βράδυ στις 4:30 ακριβώς...
Οι άγνωστες πληροφορίες από τον ιατρικό φάκελο του πεθαμένου πατέρα της και τα έργα τέχνης στους επτά σταθμούς του μετρό πυροδοτούν τη μνήμη της ηρωίδας και την κατεβάζουν στα υπόγεια του εαυτού της...
Σε ένα γυμνάσιο της Λευκωσίας, μισό σχεδόν αιώνα μετά την τουρκική εισβολή και λίγο πριν την πανδημία του κορονοϊού, τρεις έφηβοι, ένα αγόρι και δύο κορίτσια, εμπλέκονται σε ένα πειθαρχικό παράπτωμα που τους φέρνει αντιμέτωπους με τις συνέπειες των πράξεών τους...
Η παρούσα μελέτη της πεζογραφίας της επταετίας, αν μη τι άλλο, κατέδειξε ότι από ποιοτική άποψη η σοδειά της δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από άλλες ιστορικές περιόδους, παραγωγικότερες και κοινωνικοπολιτικά πιο ήρεμες...
Ο Άγγελος δεν είναι παρά ένας ακόμα νέος όπως τόσοι άλλοι στη χώρα μας – με τις ανησυχίες του, τις συνήθειές του, τα όνειρα και τις σκέψεις του που καλπάζουν...
Η συλλογή διηγημάτων «Ανώνυμοι περαστικοί» επιχειρεί να θίξει πολλές παραμέτρους της ανθρώπινης ύπαρξης, σε σχέση πάντα με το ευρύτερο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον που αυτή βιώνει...