Μπαίνοντας σε μια μεγάλη ομάδα ημιπεριθωριακών νυχτερινών τύπων, που για άγνωστους λόγους αυτοαποκαλούνται «Σαρίπολοι», ο άστεγος και άθυμος Στέλιος Μέσκουλας (πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος Η Νιλουφέρ στα χρόνια της κρίσης) αποκτά, πρόσκαιρα, νέο ενδιαφέρον για τη ζωή...
Ο Ρομπέρτο, ο ήρωάς μας, ένα παιδί εκτός γάμου (όπου γι’ αυτό βιώνει τον ρατσισμό σε μια συντηρητική κοινωνία), μεγαλώνει σε ένα φοβικό περιβάλλον, που ο ίδιος το ονομάζει το Παιγνίδι της Σκιάς...
Όλοι εμείς οι δημιουργοί αυτών των μικρών ιστοριών γράφουμε για τα Χριστούγεννα, για τους μεγάλους σε ηλικία αναγνώστες μας, για τους μικρούς μας φίλους, γράφουμε ανασύροντας υλικό από τις δεξαμενές της ψυχής και του μυαλού μας για το χθες, το σήμερα και το αύριο...
Η πρώτη σκέψη που έκανε έντρομη η Κορνίλια μόλις άνοιξε τα μάτια της κι αντίκρισε τα αμέτρητα σωληνάκια και τα τελευταίας τεχνολογίας ιατρικά μηχανήματα, ήταν ότι στη μνήμη της δεν υπήρχε η παραμικρή πληροφορία...
Γιατί ξεκινά ένας πόλεμος; Γιατί οπλίζεται ένα χέρι μέσα σε μια κατοικία; Γιατί συγκρούονται δύο τρένα; Γιατί βυθίζεται η Γη στην ίδια της τη λάσπη;
Μία εικόνα και λίγες σκόρπιες λέξεις αρκούν για να σε οδηγήσουν στην απάντηση...
Οι γυναίκες, στις είκοσι δύο ιστορίες του βιβλίου, με διαφορετικές ηλικίες και προσδοκίες, από διαφορετικό περιβάλλον και κοινωνικό υπόβαθρο, με ανισοβαρείς άμυνες και αντοχές, δεν είναι πάντα αξιοθαύμαστες, ούτε είναι πάντα αξιολύπητες...
Τη μέρα που η Αλίκη και ο Μάρκος –δύο νέοι ειδικευμένοι στις προ-Δογματικές τέχνες– ξαναβλέπονται τυχαία μετά από καιρό, λαμβάνουν στο τερματικό τους την ίδια παράξενη πρόσκληση: Κάποιος Άρης ζητά να βρεθούν για να μιλήσουν σχετικά με μια «μη διαβαθμισμένη έρευνα»...
Η Αυτο-κοινωνιο-παραμυθία, λέξη φτιαγμένη από τρεις λέξεις, είναι μια αυτοβιογραφική ιστορία αγάπης φτιαγμένη από πολλά πρόσωπα, όπως όλες οι ιστορίες αγάπης - ποτέ δεν αφορούν μόνο τους πρωταγωνιστές τους...