Νεοελληνική πεζογραφία

Η ∆έσποινα ταξιδεύει µόνη στη Σητεία της Κρήτης, αφήνοντας για λίγο πίσω την οικογένειά της...

Ο Λευτέρης ζει τις χειρότερες μέρες της ζωής του: έχει χάσει πρόσφατα τη σύζυγό του και προσπαθεί να διαχειριστεί την απουσία της τόσο για εκείνον όσο και για τη μικρή τους κόρη...

Ήταν ήσυχος άνθρωπος μέχρι τα 45 του ο κ...

Φθινόπωρο του 1945...

279 π...

Όταν ο ισχυρός επιχειρηματίας Φοίβος Δημάδης εξαφανίζεται μυστηριωδώς, ο αστυνόμος Αριστείδης Μπεκιάρης καλείται να ξετυλίξει το νήμα μιας υπόθεσης που βυθίζεται σε μυστικά, προδοσίες και παλιές αμαρτίες...

Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται σε αυτούς που δεν θα το αγαπήσουν διότι είναι αυτοί που το χρειάζονται...

Το όλο περιεχόμενο του βιβλίου αποτελεί ένα ποιοτικό απόσταγμα βιωματικών παιδικών εμπειριών που απλόχερα η συγγραφέας προσφέρει στον αναγνώστη…...

Καρτούτσο ξεροσφύρι, ήτοι ‘νταουλτζίδικα’, ήτοι, κύριοι, ο πότης πίνει χωρίς μεζέ...

O κόσμος σείεται...

Είναι περίεργες οι τελευταίες μέρες και ακόμα πιο παράξενες οι νύχτες, σαν να είναι από αλλού, να μην ανήκουν εδώ, μας τις έχουν δώσει δανεικές και είναι ήδη γυρισμένες, αφήνουν φεύγοντας μόνο μια ελαφριά αίσθηση αποτυχημένου déjà vu χαιρέκακα να προδίδει μια υποψία ξαναζεσταμένου φαγητού...

Κοιτώντας τα δεδομένα, βέβαια, δεν βλέπω ξεκάθαρα συμπεράσματα, μόνο ενδείξεις και ερωτηματικά...

<<Η θάλασσα των Κρίσεων είναι μια επίπεδη περιοχή της Σελήνης, έκτασης 176...

Με εγκαλείς για το βαθιά αυλακωμένο μου πρόσωπο από μυριάδες στίχους και δεν αναλογίστηκες πως χρειαζόμουν άμυνες αφού ο νόμος της ζούγκλας υπήρχε και θα υπάρχει κι εμείς μικρές νιφάδες χιονιού με ζωή διάρκειας αστραπής χαμένοι στα όνειρα μιας ανθρωπότητας που δεν θα γίνει ποτέ όπως την ονειρευτήκαμε γι’ αυτό ως αγνός ονειροπόλος δεν μετανιώνω αλλά βλέπεις ταξιδέψαμε χωρίς αποσκευές τα ιμάτια διαμοιράστηκαν βιαίως από τους ισχυρότερους κι αρνείσαι να το δεις αφοσιωμένος στο κυνήγι της βεβαιότητας ενώ εγώ ξέρω ότι είναι υποκειμενική αδύναμη θα αυτοαναιρεθεί με τόσες άλλες που περιμένουν στη σειρά να αναδέψω τη σκιά τους ώσπου να φανερωθούν κι απτόητος συνεχίζω ως άλλος Σίσυφος γιατί μόνη αλήθεια μου είναι να βαδίζω μες στη θολή αβεβαιότητα ψάχνοντας έναν ακόμα στιγμιαίο θησαυρό...

Ο Σέργιος την παρατηρούσε από πίσω· είχε ίσιο το κορμί της, ελαφρά γειρτό εμπρός το ραδινό λαιμό και τα πόδια σταυρωμένα, οκλαδόν...