Νεοελληνική πεζογραφία

Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, η Άρτεμη ζει την καθημερινότητά της, όταν ένα αγαπημένο της πρόσωπο δολοφονείται...

Η Ακαδημία της Πρέρρια αποκαλύπτει τα μυστικά της...

Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι πάντοτε ορατή και δεν έχει να κάνει μονάχα με ένα πρησμένο πρόσωπο ή ένα σώμα γεμάτο μελανιές...

Πού σταματά η ιστορία και πού αρχίζει η μυθοπλασία; Υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές που τις ορίζουν ή η μια υπεισέρχεται στην άλλη και παύει να έχει σημασία ποια από τις δύο βαραίνει περισσότερο; Πότε οι καταστάσεις γεννούν τον ήρωα της ιστορίας και πότε ο ήρωας απαιτεί τη δημιουργία ενός μύθου που θα περιγράφει τον δικό του «πόλεμο» με τη μοίρα του ή τα αδιέξοδα στα οποία αυτή η μοίρα τον οδήγησε; Πότε σταματά ο πόλεμος και πότε αρχίζει η ειρήνη; Τι εννοούμε όταν λέμε «πόλεμος»; Είναι μόνο η αντιπαράθεση με τον εχθρό ή και οι μάχες που δίνει ο καθένας μας στην καθημερινή του ζωή; Και η ειρήνη; Όταν σιγούν τα όπλα και έρχεται η συμφιλίωση ή μήπως όταν κατασιγάσουν τα πάθη, τα όποια πάθη στη ζωή μας και έλθει η γαλήνη; Πώς είναι αυτή η γαλήνη; Είναι πράγματι η ψυχική αταραξία, η πραότητα που όλοι μας επιθυμούμε ή η παραδοχή του πεπρωμένου και η αποδοχή πως είναι το ριζικό αναπόφευκτο για τον καθένα μας; Ερωτήματα αναπάντητα, τουλάχιστον ως προς την καθημερινότητά μας, και μάταιες οι λύσεις που προσπαθούμε να δώσουμε, για να ξεφύγουμε από τα αδιέξοδα...

Κέρκυρα, 1827 Σ’ ένα νησί, λουσμένο στο φως και προστατευμένο από την ταραχή της υπόλοιπης Ελλάδας, η υψηλή κοινωνία ζει μέσα στη φούσκα της ευμάρειας και των προσδοκιών...

Η σχέση της Ερμίνας και του Τζελάλ, του Τζελάλ και της Ερμίνας, είναι ένας έρωτας της αντίπερα όχθης...

Κρυφές προδοσίες πίσω από κλειστές πόρτες...

Ένας καθηγητής γλωσσών νιώθει ότι δεν αντέχει άλλο...

Η γιαγιά της Ελπίδας την προσκαλεί στο σπίτι της με σκοπό να της διηγηθεί μια ιστορία, αυτήν της Λένας, η οποία ξεκινά το 1944 στην ελληνική κοινότητα του Καΐρου και τελειώνει το 1974 σε ένα διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας...

Πώς ξεκινάς να γράφεις, όταν μέσα σου όλα έχουν ήδη τελειώσει; Από την επιβλητικότητα του Μαϊάμι μέχρι τις γραφικές γειτονιές της Αθήνας, ο Άλκης αφηγείται τη μοναχική του διαδρομή ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν, έρωτα και φυγή, γονείς απόντες και λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ...

Μια μητέρα πλησιάζει την προκυμαία της Θεσσαλονίκης στα 1963...

Αυτό δεν είναι ένα βιβλίο...

Το Βάθος πεδίου, το δεύτερο βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσεκλένη, συστεγάζει ποιήματα και διηγήματα κάτω από έναν κάθε άλλο παρά τυχαίο κινηματογραφικό όρο στον τίτλο του...

Μια ιστορία ενηλικίωσης, μνήμης και λύτρωσης, με φόντο την Ελλάδα της Μεταπολίτευσης...

Μέσα από τις σελίδες του Αλκιβιάζοντας, αναδύεται η σαγήνη και η τραγικότητα μιας εποχής που γέννησε τον Λόγο, την Τέχνη, την Πολιτική και τον Άνθρωπο όπως τον ξέρουμε...