Νεοελληνική ποίηση

Βαδίζοντας στους ίδιους θεματικούς δρόμους της ποιητικής της διαδρομής –χρόνος, φθορά, όνειρα, νοσταλγία, μοναξιά–, η Ζέφη Δαράκη δίνει στη νέα της συλλογή το μεγαλύτερο βάρος στην «ανυπαρξία»...

-

-

-

Θ’ ἀπολογηθῶ γιὰ λάθη τῶν Ἀθηναίων στὴν ἐκστρατεία τῶν τραγικῶν Συρακουσῶν...

Ο ήλιος ξύπναγε από μακριά και φώτιζε τον Εβλιγιά και τον Βρύσινα, διώχνοντας τα φαντάσματα της νύχτας και τα λιακόνια από τους μουχλιασμένους τοίχους...

Στον τόπο των άφθονων τάπας οι Άραβες φθονούνε στη γη της φθονερής αρκούδας οι Τσιγγάνοι αφθονούνε στο κάδρο της γκρεµισµένης Γκερνίκα ο Φρανθίσκο φθίνει στον τάφο του φθίνοντος Θερβάντες ο ∆ον γκρεµίζεται στην αρένα του ταυροµάχου µαχητή το πανί χορεύει στο τσαντίρι του φλαµένκο χορευτή µάχεται η βεντάλια...

Η συλλογή του Αναστάσιου Α...

Υπάρχουν στιγμές που χάνεσαι μέσα στο πλήθος σαν να μην υπήρξες ποτέ πραγματικά εκεί...

Το Εντός Εαυτού αποτελεί μια κατάδυση στα νερά της ανθρώπινης ύπαρξης...

Εκεί μονάχα μάτια μου στις αγκαλιές του κόσμου έρωτα ίχνη σκόρπισα, όλα για σένα φως μου...

Λέγεται πως στη μυθολογία οι θεοί πεθαίνουν, μόνον όταν ξεχαστούν...

«Είκοσι τέσσερις “εικαστικοί διάλογοι” του Κόρδη γίνονται με ποιήματα που εντάσσονται στα λεγόμενα “αναγνωρισμένα”, το επίσημο σώμα της καβαφικής ποίησης», «ένα απόσταγμα μνήμης που αποδίδει με κρυστάλλινη καθαρότητα την ατμόσφαιρα της ποίησης του Αλεξανδρινού», «ταξίδι του [Κόρδη] στα πανάρχαια νερά της καβαφικής επικράτειας», «ο εικαστικός διάλογος του Κόρδη με την ποίηση του Καβάφη λαμβάνει τη μορφή ενός βυζαντινού εικονογραφημένου χειρογράφου, με την εικόνα να λειτουργεί ως μια εισαγωγική ολοσέλιδη μικρογραφία, ως ένα επίτιτλο, ένας εικαστικός υπομνηματισμός, εν είδει κωδικοποίησης και όχι ερμηνείας, του ποιητικού κειμένου» συνιστούν ένα μικρό δείγμα αποσπασμάτων από τα κείμενα που περιλαμβάνονται στην έκδοση και περιγράφουν, αναλύουν, κοσμούν, περιβάλλουν τα έργα με τα οποία απεικονίζει ποιήματα του Κ...

Έρωτας, αγάπη, φιλία, μύθοι, θρύλοι, όνειρο και φαντασία, πόλεμος, θάνατος, ζωή, θαύμα, πίστη και ψυχή δένουν αρμονικά στη Συλλογή αυτή...

Ανάμεσα στους ποιητές της ομάδας του «νεοσυμβολισμού» ή «μετασυμβολισμού» της γενιάς του 1920, ο Τέλλος Άγρας υπήρξε «ο πιο σημαντικός ίσως μετά τον Καρυωτάκη […] αλλά κι αρκετά αδικημένος για ένα διάστημα απ’ την κριτική», όπως επισημαίνει ο κατεξοχήν μελετητής του, ο Κώστας Στεργιόπουλος...