Ανάμεσα στους ποιητές της ομάδας του «νεοσυμβολισμού» ή «μετασυμβολισμού» της γενιάς του 1920, ο Τέλλος Άγρας υπήρξε «ο πιο σημαντικός ίσως μετά τον Καρυωτάκη […] αλλά κι αρκετά αδικημένος για ένα διάστημα απ’ την κριτική», όπως επισημαίνει ο κατεξοχήν μελετητής του, ο Κώστας Στεργιόπουλος...
Ρόζος: εξόγκωμα πάνω σε ξύλο, που απαιτεί λείανση κατά την επεξεργασία της επιφάνειας, αλλά και εξόγκω¬μα πάνω στην παλάμη που προκαλείται από τη σκληρή δουλειά...
Μια ποιητική συλλογή που δημιουργήθηκε αυθόρμητα μεν, συνειδητά δε, εν κινήσει ή σε στάση, σε νεαρή αλλά και σε πιο ώριμη ηλικία, με κοινό άξονα όμως τη μετακίνηση, την ασφάλεια, τα μέσα μεταφοράς, την επικαιρότητα και την κριτική της, τις φυσικές, και όχι μόνο, καταστροφές, τη μετανάστευση...
Όπως όλη η σπουδαία ποίηση, έθαλλε και η δική της: χωρίς ίχνος ιδεολογική αδιακρισία και
κατεβαίνοντας ακόμη πιο βαθιά μέσα στον άνθρωπο, ξαναπλασμένον τώρα ολόκληρο από το
αμύθητο μισό του...
Τέσσερις ποιητικές συλλογές, που αναπάντεχα εξαφανίστηκαν συν μία που χάθηκε στης πανδημίας το αβέβαιο κλίμα επιστρέφουν και συναντιούνται σ’ έναν τόμο, στο Μεταίχμιο ανάμεσα στο τέλος μιας εποχής και στην αρχή μιας άλλης, καθώς Ήχοι-απόηχοι του βιωμένου χρόνου αναβιώνουν τις Λευκές συνομιλίες για την ποίηση και τη μουσική, με το βλέμμα στραμμένο στο Σημείο φυγής αναζητούμε μέσα από τα προσωπεία μυθικών και πραγματικών προσώπων την Άγνωστη φίλη που δεν έπαψε ποτέ να ορίζει μυστικά τα βήματά μας, να είναι η αόρατη πυξίδα στους καιρούς που έρχονται, αυτή που ωροφόρος κρατά ένα μεγάλο ρολόι, τιμόνι για το ταξίδι, όσο κρατήσει...