Νεοελληνική ποίηση

Ο Σταύρος Μπαρμπουνάκης στην πρώτη του ποιητική συλλογή Τραμπολίνο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Στοχαστής», δημιουργεί έναν ποιητικό κόσμο, ένα σύμπαν συμπαγές όσο και εύθραυστο ως προς τις ισορροπίες του, αλλά και απόλυτα γεωμετρικά οργανωμένο ως προς την αποτύπωσή του...

Αλίκη Δεν έχει πια ο κόσμος τζουκ μποξ...

-

Μεσιτεία Έχω πολλού...

ΑΝΑΜΟΝΗ Κάθε τόσο γ...

Επεισόδιο, ένα ακόμα, Επεισόδιο Δεν πειράζει, θα δω Ένα ακόμα επεισόδιο, θα δω ένα Ακόμα, δεν είναι πολύ αργά, θα δω Ένα ακόμα, δεν πειράζει καιιι Τελείωσε, χμμμ, τι να κάνω; ας δω ένα Ακόμα, δεν χάθηκε ο κόσμος, πάμε, επόμενο καιιι Τελείωσε, άντε ένα ακόμα, τελειώνει η σεζόν, ε; Ένα ακόμα, τελευταίο, το υπόσχομαι, θα δω ΕΝΑ ΑΚOΜΑ Με διασκεδάζει, με κάνει να ξεχνιέμαι, προβληματίζομαι, έχει ενδιαφέρον Δεν γαμιέται, ένα ακόμα, τι ψυχή έχει ένα Ακόμα; Ας δω, με ταξιδεύει σε άλλους κόσμους Ένα ακόμα, θέλω περιεχόμενο, θέλω, περιεχόμενο περιεχόμενο, θέλω, θέλω, θέλω, δεν, δεν, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ! καιιι Τελείωσε η σειρά...

Η «Μικρή Πατρίδα» είναι ένα βιβλίο όπου η μνήμη, η οικογένεια και ο τόπος μεταμορφώνονται σε ποίηση...

Φτάνεις κάποια στιγμή στη ζωή σου που όλα μοιάζουν με εικόνες μαγικές… Χρώματα, μυρωδιές, ήχοι, μουσική...

-

ΑΝΩ ΤΕΛΕΙΑ Άνω τελεία...

ΑΓΑΠΗΣΙΑΡΙΚΟ ΠΑΝΤΟΥΜ Αγάπη, μην αργήσεις να με βρεις κι αυτό το βράδυ, Ξανά να με γιατρέψεις όπως ξέρεις κι όπως πρέπει...

-

-

Ποιήματα σε ελεύθερο στίχο, κάποια ολιγόστιχα, κάποια πιο εκτενή μαρτυρούν την περισσή ευαισθησία της ποιήτριας καθώς η μνήμη αναμοχλεύει το παρελθόν και συλλογάται ελεύθερα το μέλλον...

Η συλλογή «Ιζηματογενή πετρώματα» της Μαργαρίτας Παπαμίχου δεν προχωρά σαν αφήγηση με αρχή, μέση και τέλος, αλλά χτίζεται σταδιακά, με κάθε ποίημα να προσθέτει ένα νέο επίπεδο εμπειρίας πάνω στο προηγούμενο, χωρίς να το ακυρώνει...