Νεοελληνική ποίηση

Λένε πως στην ποίηση υπάρχουν κανόνες...

ΣΥΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ Το θαύμα των ανθρώπων ξεκινά όταν υποχωρεί το υπέδαφος κάτω από τα πόδια τους...

Περιπλανιέμαι στο κενό σαν τη νιφάδα του χιονιού που στροβιλίζεται στ’ αγέρα τις θωπείες Ένας σύγχρονος άνθρωπος Ευνούχος εξ αγχιστείας Αποκομμένος απ’ τη θάλπη ενός πυρίσπορου θεού Αν είχαν τα σπίτια τα παλιά φωνή κι αυτός ο τόπος που έλαχε να σε κληρονομήσει Μια κούφια ώρα, την ώρα της αφύπνισης Θα εκμυστηρεύονταν πως εκπορεύεται το φως το ανέσπερο Θα ψιθύριζαν πως χρωματίζουν οι ουράνιες μανιέρες το ανέλπιστο, το θαύμα Θα αναφλέγονταν πάνω στον λευκό καμβά της απροσδιοριστίας Κομμάτια από αστρόσκονη στα βάθη του αιώνα Μια στάλα αγάπη πλέρια ευγνωμοσύνη μα πιότερο εμπιστοσύνη στου κόσμου την απέθαντη ροή Περιπλανιέμαι σαν το νερό Απομακρύνομαι απ’ αυτό που δεν είμαι πια και πλησιάζω πιο κοντά σ’ αυτό που δεν ξέρω ακόμα Μεγάλος είναι ο κόσμος και δεν μπορώ να βρω το στίγμα μου...

Ο τίτλος «Χρονολυσία» είναι μια λεκτική σύνθεση της δημιουργού, που θέτει εν αμφιβόλω την παντοδυναμία του χρόνου και τον ανατέμνει...

Ανήκουμε σε κείνους που μένουν στα μετόπισθεν, συζητώντας ό,τι οι Άλλοι πραγματοποιούν...

-

-

Θυμάμαι Η μνήμη πανά...

Ο λόγος της συγγραφέας Μάρι (Μαρία) Δαμιανέα είναι φιλοσοφία μέσα από ποιητική μορφή πεζής διάχυσης συναισθημάτων απόφασης, χρωμάτων που ορθώνουν το ανάστημα του ανθρώπου...

Τι είναι ο άνθρωπος; Λίγα κόκαλα αρκετή σάρκα, περιτυλιγμένο με φίνο δέρμα...

ΣΕ ΕΝΑ ΣΎΜΠΑΝ χωροχρονικά απροσδιόριστο, μία γυναίκα κι ένας άντρας βιώνουν την εποποιία και την μεταφυσική του έρωτα...

Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ Τεμαχισ...

ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ Όταν τελειώσει η προσμονή δεν έρχεται η γαλήνη...

ΠΟΙΗΤΟΥ ΤΟ ΗΘΟΣ Και...

Στην ποιητική του συλλογή, «Αναζητώντας τον μύθο της Περσεφόνης», ο εικαστικός, συγγραφέας και ποιητής, Γιώργος Μανιατάκης, υφαίνει λέξεις και εικόνες, με νήμα την ευαισθησία και το βλέμμα τής ψυχής...