Στον Αιαυτό, ο Δημήτρης Δημητριάδης προχωρά πέρα από την αναθεώρηση της τραγωδίας και αγγίζει το ίδιο το θεμέλιο του τραγικού: την υπόθεση ότι το υποκείμενο διαθέτει ταυτότητα ικανή να αναλάβει την πράξη, την ενοχή και τη λύτρωση...
Και, ξάφνου, η έκπληξη: σ’ ένα δέντρο (από μέσα μου το λέω, σε μια ανασφαλή επίδειξη γνώσεων, λεύκα) διακρίνονται δύο φωλιές, μία ψηλά στην κορυφή, η άλλη κάτω, στο μέσον περίπου του δέντρου! Το πολύ σπάνιο αυτό φαινόμενο, δημιουργεί στον ταξιδιώτη σειρά αποριών: Ποια από τις δύο χτίστηκε πρώτη; (Ο ταξιδιώτης θεωρεί ότι προηγήθηκε η χαμηλή οικογενειακή εστία, αφού κανένα, κατά τη γνώμη του, σώφρον πουλί δεν θα πάει να χτίσει στην εκτεθειμένη στους πέντε ανέμους κορυφή, αλλά αυτή η άποψη στερείται επιστημονικότητας και απλώς μαρτυράει τον συντηρητικό του χαρακτήρα)...
Η ανάγκη καλλιτεχνικής έκφρασης στον πλανήτη μας εμφανίζεται από την εποχή που ο Homo sapiens (άνθρωπος ο σοφός) αρχίζει να σχεδιάζει στους βράχους και να φτιάχνει αντικείμενα που χρονολογούνται από το 30...
Η ιδιοφυία, αυτό το τέρας που καθόρισε τα καλλιτεχνικά γεγονότα του 19ου αιώνα -τέρας με υπερτροφικό εγκέφαλο, αχανή καρδιά και χάρισμα που αποδείχθηκε αδύνατο να προσδιοριστεί επαρκώς-, βρίσκεται στο κέντρο του William Shakespeare (1864), ενός υβριδικού έργου του Βικτόρ Ουγκό που εκλήφθηκε ως μανιφέστο και διαθήκη του γαλλικού ρομαντισμού, και από το οποίο προέρχεται το παρόν δοκίμιο για τον Αισχύλο...
To βιβλίο Άντρες που αγαπούν άντρες είναι μια ποιητική ιστορία με πρωταγωνιστές δύο από τις ηγετικές μορφές του ισλανδικού ρομαντισμού: τον ποιητή και φυσιοδίφη Γιόνας Χάλγκριμσον (1807-1845) και τον θεολόγο Τόμας Σάιμουντσον (1807-1841)...
Ο Ντανίλο Κις (Данило Киш, 1935–1989) υπήρξε από τις κορυφαίες μορφές της γιουγκοσλαβικής λογοτεχνίας: μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος και μεταφραστής με ευρωπαϊκή ακτινοβολία...
ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΩΔΗ
Ο Πλάτωνας εξόρισε τους ποιητές
στον πρώτο κύκλο της κόλασης
αφού το άσμα τους τον αναστάτωνε
και δεν μπορούσε να δέσει τους στοχασμούς του
στο κατάρτι που του κληροδότησε ο Οδυσσέας...
Ο Βασίλης Παπαγεωργίου, κρατώντας την υφή της γραφής του, τη διαύγεια των ειρμών του, τη στιλπνότητα της γλώσσας του, επανέρχεται αυτή τη φορά με ένα στοχαστικά αποχρωσιακό αστυνομικό μυθιστόρημα, δημιουργώντας μέσα από σασπένς και μυστήριο μια διαφορετική τοπογραφία της Θεσσαλονίκης...