Μολονότι η ρεπουμπλικανική πολιτική θεωρία της Hannah Arendt διέπεται από μία έντονη οντο-θεολογική ενατένιση, με αφετηρία τον Αυγουστίνο, ουσιαστικά αφορά σε ένα είδος μίας εγκόσμιας πολιτικής φαινομενολογίας, που φθάνει στις ρίζες του δυτικού φιλοσοφικού κανόνα: στον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη ή στην αρχαία πόλη...
Ο πολιτισμός μας παγιδευμένος στη μέγγενη των γονιδιακών και νοητικών του συγκρούσεων, αντιμετωπίζει το φάσμα της υποχρεωτικής μεταλλαγής του κι έχει φτάσει στο οριακό σημείο της επιλογής, της φυσιογνωμικής ταυτοποίησής του...
- Ήτανε καλός μαθητής ο μέγας Αλέξανδρος;
- Πόση σημασία έχει για έναν χαρισματικό ηγέτη η σφαιρική εκπαίδευση, η γνώση της ανθρώπινης ύπαρξης;
- Η συνέχεια της πορείας και της ζωής του Αλεξάνδρου σάς κάνει υπερήφανο;
- Φύγατε από την Αθήνα μετά από είκοσι χρόνια· επιστρέψατε ξανά; Ή δεν γυρίσατε πότε ξανά στην Αθήνα;
- Τι αποτελεί για εσάς καινούργιο στη ζωή, στη φιλοσοφία;
- Σκεφτήκατε ποτέ να δημιουργήσετε δική σας σχολή;
- Ο Περίπατος θεωρείτε πως ήτανε ο πιο ενδιαφέρων χώρος εκπαίδευσης που δημιουργήσατε εσείς και οι μαθητές σας;
- Πηγές λένε ότι τότε περάσατε και από μία δίκη...
Η μάχη του ανθρώπου, η οποία δίνεται στο πεδίο της γήινης ζωής, μεταφέρεται στον νου, στην ψυχή του. Οι εμπειρίες, οι αλλαγές, οι διαλογιστικές διευρύνσεις της συνείδησής του, οι στοχαστικοί λογισμοί και οι εσωτερικές προσπάθειές του,
Η όψιμη νεωτερική εποχή που διανύουμε είναι ίσως η πρώτη όπου στο επίκεντρο έρχεται η αντίληψη ότι δεν οφείλουμε απλώς να στοχαστούμε την τεχνολογία, αλλά ότι η ίδια η τεχνολογία «σκέφτεται» με έναν τρόπο που η παραδοσιακή φιλοσοφία, δομημένη σε στατικούς δυϊσμούς και διχαστικά σχήματα (νου και σώματος, υποκειμένου και αντικειμένου, λεκτικής εκφοράς και επιτέλεσης), δεν μπορεί να συλλάβει...
Ο τόμος Η Κοινωνική και Πολιτική Φιλοσοφία σήμερα, ο οποίος αφιερώνεται στον Ομότιμο Καθηγητή Κοινωνικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας Παναγιώτη Νούτσο, Ιδρυτή και Διευθυντή του Εργαστηρίου Τεκμηρίωσης και Μελέτης της Ιστορίας των Κοινωνικών και Πολιτικών Ιδεών (2001-2015), του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας (τώρα Τμήμα Φιλοσοφίας) της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, συμπεριλαμβάνει κείμενα συνεργατών, μαθητών, συντρόφων και φίλων του, που συνδέονται άρρηκτα με τα ερωτήματα, τις απαντήσεις και την προοπτική της Κοινωνικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας σήμερα...
Το βάθος της σκέψης, η γνήσια περιέργεια και η μοναδική διεισδυτικότητά του ωθούν τον Βολταίρο να βάλει τον δικό του αστερίσκο στη ιστορία της παγκόσμιας φιλοσοφίας, μ’ αυτό το απολαυστικό δοκίμιο που συμπυκνώνει όλη την κοσμολογική του θεώρηση...
Ποιός είναι ο εαυτός και ποιός ο άλλος σε έναν κόσμο διαρκούς μετάβασης; Πώς διαθλάται σε σημαινόμενα, εν μέσω περιγραφής και μελέτης,η ίδια η απόπειρα ορισμού των φαινομένων; Κατά πόσο και με ποιούς τρόπουςείναι δυνατόν να αντιληφθούμε τη ρευστότητα, το υποκείμενο, το σώμα, τον χωροχρόνο;Το ανά χείρας δοκίμιο θέτει ως στόχο να αναπτύξει ποικίλες εκφάνσεις τού ορίου, τού κατωφλικού ή ενδιάμεσου-ανομικού χώρου, βάσει έργων φιλοσοφίας, κοινωνιολογίας και κυρίως λογοτεχνίας, από την αρχαιότητα μέχρι τον ύστερο νεωτερικό χρόνο...
Ο Φρέντρικ Τζέιμσον, μια ηγετική φωνή στο ζήτημα του μετα-μοντερνισμού, συγκεντρώνει, σε αυτόν τον βασικό τόμο, τα πιο δυνατά κείμενά του γύρω από την κουλτούρα του ύστερου καπιταλισμού...
Είναι δυνατόν να υπάρξει αμιγής τέχνη, φιλοσοφία, και θεωρία μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο ανισότητες και αδικίες; Τι σημασία έχει η γνώση αν γίνεται αυτοσκοπός και δεν έχει μιαν απελευθερωτική συνέπεια; Είναι δυνατόν να υπάρξει μια τέχνη που δεν είναι στρατευμένη; Η ουδετερότητα ή ο ωφελιμισμός της πνευματικής δραστηριότητας εξαρτάται μόνο από τις προθέσεις του δημιουργού της; Μπορεί ένα ρατσιστικό έργο να έχει κάποια αξία; Ακόμη κι όταν στρατεύεται ένας διανοούμενος σημαίνει ότι η αλήθεια που πρεσβεύει υποτάσσεται στις απαιτήσεις όσων υπερασπίζεται; Με βάση τη σκέψη του Χορκχάιμερ, του Μπουρντιέ και του Φουκώ, αλλά και προχωρώντας πέρα από αυτούς, ο συγγραφέας του βιβλίου διατυπώνει τις απόψεις του για τα παραπάνω και άλλα κρίσιμα προβλήματα που αφορούν στη διανοητική ηθική του σύγχρονου πνευματικού πολιτισμού...
Ωκεανοί συγκίνησης κι εκστατικές κραυγές
ανεμοδούρια ψευδαισθήσεων που χάνονται
και θείες αστραποβολές του κρύφιου κόσμου
εκεί που οι άγγελοι τρέμουν να ανεμίσουν
στο άκρατο το μεσουράνημα, στο μύχιο λογισμό...
Σε καιρούς και κοινωνίες σαν τις δικές μας, που οι αλλαγές είναι
δριμύτατες και τα ανησυχητικά φαινόμενα εντείνονται, απαιτείται
διαρκής προβληματισμός και αναθεώρηση των εκπαιδευτικών μας
προσεγγίσεων προκειμένου να μεταδώσουμε στις νεότερες γενιές
αρχές και αξίες που συνυφαίνονται με τον πολιτισμό μας, δηλαδή
παιδεία...