Η συλλογή ξεκινά να εξελίσσεται στο παρελθόν (Βεκτιλέθ), έρχεται στο παρόν (Λαβύρινθος) και καταλήγει στο μέλλον (Πιθηκάνθρωπος). Το κοινό στοιχείο στις τρεις ιστορίες είναι η αδυναμία των ανθρώπων να ξεπεράσουν τις περιστάσεις που τους συνθλίβουν, χωρίς να χάνεται όμως ποτέ η αδιόρατη ελπίδα να απαλλαγούν από αυτές. Δεν είναι τυχαία η σταδιακή χρονική μετάβαση των τριών έργων, καθώς ο συγγραφέας θέλει να αναδείξει τη διαχρονικότητα των ζητημάτων που θίγει στα έργα του, όπως το ανικανοποίητο της ανθρώπινης ψυχής, η ανάγκη των ανθρώπων για ουσιαστική επικοινωνία και η αδιάκοπη αναζήτηση της αλήθειας.