Κ Ε Ρ Α Σ Ι Ε Σ Θα είναι αυτό που νόμιζες, και οι κορμοί θα γέρνουν· οι φορτωμένες κερασιές θα φθάνουνε στον φράχτη. Θα πεις· μονάχα μια μπορούσε να τον κάνει αυτόν τον Μάρτη ποίημα. -------------------------------------------------------------------------- Ω Σ Τ Η Θ Α Λ Α Σ Σ Α Άλλη μία νύχτα φθάνει· ως τη θάλασσα. Tόσο ανυπεράσπιστη όσο οι φοβίες. Φάρος και φεγγάρι αδελφωμένα φαίνονται. Λυχνάρια σε διάδρομο. Και ο Πόντος μου βουβό νερό. «Σε διψώ» του φώναξα. Όχι από συνήθεια. Μονάχα επιθυμία να διαλύσω τα άχθη μου — η δίψα ίδια ήταν.