Έντεκα διηγήματα, ερείπια ιστοριών, στοιχισμένα στον χρόνο, με κοινό παρονομαστή τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης κάτω από την επιφάνεια της καθημερινής ζωής. Ήταν μια κομμένη ταυτότητα. Ένα μικρό τόσο δα, δύο επί δύο εκατοστά περίπου τετράγωνο κομματάκι έλειπε από μία γωνία. Το είχαν, μετά την τελετή του γάμου, κόψει με ψαλιδάκι, όπως σε κάποιες χώρες της Αφρικής κόβουν με ξυράφι και αφαιρούν ένα μέρος ή και ολόκληρη την κλειτορίδα. Η φωτογραφία στην ταυτότητα δεν επηρεάστηκε από την αφαίρεση ενός τόσο δα μικρού μέρους της. Άλλωστε έγινε με τη συγκατάθεσή της. Ένα σύννεφο σαν κεφάλι σκύλου ξέφυγε… τρέχει προς τον βορρά. Με γάβγιζαν τα σκυλιά στους δρόμους, εγώ έτρεχα κι έτρεχαν ξοπίσω μου, τους πετούσα πέτρες… και τότε θύμωναν… με γάβγιζαν πιο δυνατά κι έτρεχαν πιο λυσσασμένα πίσω μου… δε σταμάταγα… τους έριχνα συνέχεια πέτρες. Βρομόσκυλα…