Εύμαρος

Σε πόσους βαθμούς ψύξης συντηρείται το πτώμα ενός πρωθυπουργού; Τι συζητά το άγαλμα ενός Καταλανού ποιητή με ένα κορίτσι από την Αθήνα; Γιατί η οικονόμος του μουσείου της Βαρκελώνης έχει εμμονή με τους μαζικούς τάφους του Φράνκο και τον Ισπανικό Εμφύλιο; Πώς ξεχωρίζεις μια αληθινή είδηση από μια ψευδή; Διεφθαρμένοι πολιτικοί, ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, μετέωροι έφηβοι και πληρωμένοι δολοφόνοι πρωταγωνιστούν σε ένα πολιτικό θρίλερ με έντονα στοιχεία σαρκασμού και ψήγματα μαγικού ρεαλισμού...

Αγαπημένη μου, πάνε χρόνια, δεν βρισκόμαστε πια, σου γράφω για να σου πω ότι τελευταία απέκτησα ρίζες, δεν είναι αυτό που με ανησυχεί, ξυπνώ με μια τρελή επιθυμία να σε δω, ξέρω, αυτό είναι αδύνατον, μα τι να γίνει, άλλο δεν μου απέμεινε, μόνο να περιμένω, να περιφέρομαι ανάμεσα σε δύο κόσμους, αλήθεια και όνειρο, κάθε πρωί με λούζει ιδρώτας και μυρωδιά από σάπια φύλλα με τυλίγει, από εποχές δύο απέμειναν και μήνες δύο, Δεκέμβρης και Απρίλης, από χειμώνα σε άνοιξη και πάλι απ’ την αρχή...

Τα βιώματα, η καθημερινότητα, ο τρόπος ζωής, οι ανησυχίες της συγγραφέως, ως φοιτήτριας Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Λομονόσοφ 1980-1986 αποτελούν το αντικείμενο του βιβλίου...

Πενήντα χρόνια μετά το πρώτο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα, έχουμε εθιστεί στην ιδέα ότι το καταστατικό κείμενο που πρέπει να οργανώνει κάθε δημοκρατική κοινωνία είναι κάτι πολύ μακρινό για τους πολίτες...

Σε έναν κόσμο που ξεχνά γρήγορα, πριν καν προλάβει να κοιτάξει, αυτό το βιβλίο έρχεται να θυμίσει...

Το βιβλίο Της εξοχής τα πρωινά είναι μια συλλογή διηγημάτων μικρής φόρμας με έντονα υπαρξιακό χαρακτήρα...

Η Βουλγαρία, μετά τον εμφύλιο, υπήρξε για πολλούς ένας τόπος υποδοχής, φιλοξενίας, υπερορίας, επιβίωσης...

Το βιβλίο Willkommen in Deutschland, 28 ιστορίες από τη Γερμανία είναι το τρίτο της σειράς με ιστορίες Ελλήνων που σπούδασαν ή έζησαν στο εξωτερικό...

Δεκαοκτώ σύγχρονες ιστορίες της πόλης, με ανθρώπους που είναι στα όριά τους ή τα έχουν ξεπεράσει, και που στο τέλος όλα μπορεί να πάνε καλά ή σχεδόν καλά ή καθόλου καλά, όμως αυτό δεν έχει τόση σημασία, αφού εκείνο που μετράει περισσότερο είναι τι ακριβώς κάνουν οι άνθρωποι και πού καταλήγουν...

Σύγχρονες ιστορίες ανθρώπων που κατά κάποιο τρόπο έχουν ξεφύγει...

Έντεκα διηγήματα, ερείπια ιστοριών, στοιχισμένα στον χρόνο, με κοινό παρονομαστή τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης κάτω από την επιφάνεια της καθημερινής ζωής...

Η αδελφή της μητέρας μου , Μαρία Κουτσουνά, με συνόδευε σε όλη την παιδική μου ηλικία με τα παραμύθια της...

Το βιβλίο Γαζώνοντας τη ζωή βασίζεται στην επίπονη και πρωτότυπη δουλειά της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας Αθήνας για τις μοδίστρες, ένα «γυναικείο» επάγγελμα που εξελίχθηκε ιστορικά λαμβάνοντας όλες τις μορφές της ανθρώπινης εργασίας, όπως την άτυπη εργασία φροντίδας της οικογένειας, την άμισθη μαθητεία, τη μισθωτή εργασία, το ελεύθερο επάγγελμα, το βιομηχανικό φασόν στο σπίτι κ...

Ο συλλογικός αυτός τόμος είναι αποτέλεσμα του δεύτερου πανελλήνιου διήγηματος που διοργάνωσε το Δίκτύο Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής από 1η Οκτωβρίου 2024 μέχρι και τις 31 Ιανουαρίου 2025, με θέμα «Αλληλέγγυα Παιδικότητα»...

Ένα στρώμα με λεκέ, μια ρουλέτα στο κόκκινο, φλιτζανάκια στο μετρό της Αθήνας, πολύχρωμοι γερανοί σε καρφιά, ένα γαλάζιο τετράδιο, ένα χρυσό δόντι, μια φωτογραφία με ανάσα, ένα μπουκάλι στα ροζ, χιονονιφάδες με κραγιόν, ένα πιάτο από πάγο, σκοινιά για σωτηρία, ένα τηλεφώνημα για το τίποτα, κάλτσες κλόουν σε στόμα, μια πισίνα για μέτρημα, ένα ολόκληρο στη μέση, ένας τρελός φωταγωγός, μια ρίζα με πυξίδα και ένα σημάδι σε βάζο που εξαγνίζει το κακό στη σιωπή της Ικεμπάνα...