Η συλλογή Νίπτρα —έργο αυθεντικού λυρισμού και φιλοσοφικού αναστοχασμού— δομείται γύρω από το τρίπτυχο του έρωτα, της ποίησης και της μνήμης. Όπως υποδηλώνει ο τίτλος, τα ποιήματα λειτουργούν ως μικρές τελετουργίες καθαρμού και αναγέννησης. Με βασικό γνώρισμα την πλούσια διακειμενικότητα, καθώς συνδιαλέγεται ενεργά με ένα ευρύ φάσμα της παγκόσμιας γραμματείας (από τον Αισχύλο και τη Σαπφώ μέχρι τον Δάντη, τον Καβάφη και τον Έζρα Πάουντ), η συλλογή μετακινείται από την ένταση του ερωτικού πάθους και την εικόνα μιας όμορφης αλλά παγερά αποστασιοποιημένης φύσης προς την απόλυτη κορύφωση του τρίτου μέρους («Afterlife»). Εκεί, η ποίηση του Μακρυδημήτρη αναμετράται πλέον με την απώλεια, τη μεταθανάτια μνήμη, τη νοσταλγία της παιδικής ηλικίας και την ελεγειακή επίκληση στη μορφή του πατέρα. * * * ΧΑΙΡΕ ΠΑΡΟΔΙΤΑ Χαιρε, παροδίτα, χαίρε Και πάλι χαίρε· μη σταματάς Κυρίως, μη μελαγχολήσεις υπερμέτρως Δες εμέ και συλλογίσου πόσο Καλό, πόσο όμορφο και σπουδαίο είναι Που ζεις ακόμα· χαίρε, λοιπόν Και βάδισον εμπρός, μετά Αυτή τη σύντομη στάση εδώ Για στοχασμό, ανασασμό και έναρξη νέας πορείας.