Το βιβλίο αναδεικνύει μια κοινωνική και πολιτική θεολογία που δεν παραμένει αποκομμένη από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Αντίθετα, δοκιμάζεται και μετασχηματίζεται όταν συναντά τον πολιτισμό με τις ποικίλες εκφράσεις του και τις ταυτότητες που άλλοτε περιλαμβάνει, άλλοτε (ανα)διαμορφώνει και άλλοτε αποκλείει. Μέσω αυτή της συνάντησης αποκαλύπτονται οι εντάσεις, οι δυνατότητες αλλά και τα όρια του θεολογικού λόγου στη δημόσια σφαίρα. Από τη σχέση θεολογίας και λογοτεχνίας έως τις σύγχρονες μορφές πολιτικής θεολογίας και τις θεωρίες φύλου, από τη φεμινιστική κριτική και τις γυναικείες και ανδρικές ταυτότητες έως την έννοια της «ελληνορθοδοξίας» και τις εντάσεις στο εσωτερικό της Ορθόδοξης παράδοσης. Τα κεφάλαια του βιβλίου εξετάζουν τη δυναμική και συχνά αμφίσημη παρουσία της θρησκείας στον δημόσιο χώρο. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο μάθημα των Θρησκευτικών και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε τις τελευταίες δύο δεκαετίες: στις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, στις κοινωνικές αντιπαραθέσεις, στις έμφυλες και πολιτισμικές ευαισθησίες που αναδύθηκαν, αλλά και στο ερώτημα για τον ρόλο του/της θεολόγου εκπαιδευτικού σήμερα. Σε αυτό το πλαίσιο, η θεολογία καλείται να αναμετρηθεί με τη δημόσια ευθύνη της , όχι ως κλειστό σύστημα βεβαιοτήτων, αλλά ως λόγος κριτικός, διαλογικός και παιδαγωγικά απελευθερωτικός.