-Στα χρόνια 1953 και 1954, χρόνια δύσκολα, τα μόνα και λίγα χρήματα που κατάφερα να βγάζω προέρχονταν από συνεργασία με την Ραδιοφωνία - το Ε.Ι.Ρ. Θα μπορούσα να κερδίζω περισσότερα αν έγραφα πρωτότυπα κείμενα για τις διάφορες εκπομπές, αλλά προτιμούσα με πάθος τις διασκευές θεατρικών έργων. Αυτό, έστω και από ραδιοφώνου, ήταν "θέατρο".
Επειδή σύντομα εκτιμήθηκε η δουλειά μου, απέκτησα το προνόμιο να διαλέγω το έργο που θα ήθελα να καταπιαστώ. Υπεύθυνοι στον τομέα θεάτρου στο Ε.Ι.Ρ. ήταν ο καλός κι αξέχαστος Δημ. Κωσταντινίδης.
Η διασκευή δεν ήταν απλά και μόνο μια δουλειά, ήταν μια σπουδή του θεάτρου εις βάθος, θα έλεγα, ένα πλησίασμα μέχρι τα αφανή της ουσίας και της τεχνικής του έργου και του συγγραφέα. Ήταν συναρπαστικό το να βυθίζεσαι σ΄ ένα έργο του Ίψεν παραδείγματος χάρη. Ω Θεέ μου, τι συνεχής αποκάλυψη