Λονδίνο, Μάρτιος 1927. Μια από τις σημαντικότερες μορφές της Αδελφότητας των Προραφαηλιτών ζωγράφων, η Μαρία Σπάρταλη, λίγες μέρες πριν πεθάνει ξαναθυμάται τη ζωή της με παρότρυνση της προγονής της Μπέλλας Στίλλμαν και ενός νεαρού Έλληνα πρόσφυγα. Η βικτωριανή περίοδος και η Belle Époque, ο πουριτανικός κόσμος της Νέας Αγγλίας όπου μεγάλωσε ο άντρας της, ο Αμερικανός δημοσιογράφος και διπλωμάτης Ουίλλιαμ Στίλλμαν, ο παροικιακός ελληνισμός της Βρετανίας, η Ιταλία και η Ελλάδα του 19ου αιώνα, ζωντανεύουν και χρωματίζονται μέσα από τις ψυχικές διακυμάνσεις των ηρώων, τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις τους αλλά και τα μεγάλα γεγονότα της εποχής, όπως η Κρητική Επανάσταση και οι αγώνες των βαλκανικών λαών. Ένα μυθιστόρημα για τη μνήμη, την ιστορία, για τη δύναμη της τέχνης να αντιστέκεται στη φθορά. Για τους πειρασμούς και το τραγικό μυστήριο του κόσμου. Για ένα ζευγάρι που έζησε δοκιμασίες σκληρές, μα άντεξε και άφησε ένα σπάνιο παράδειγμα αντικομφορμισμού, δημιουργίας και αφοσίωσης.