Βιογραφίες

Ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης έγραψε το «Πριν το Χάραμα», τον «Τρελό τσιγγάνο» και το «Απόψε μ’ εγκατέλειψες» μαζί με δυο χιλιάδες άλλα τραγούδια...

Σε μια εποχή όπου απολυταρχικοί ηγέτες νοθεύουν το νόημα της δημοκρατίας χρησιμοποιώντας την σαν όχημα της εξουσίας τους, η ιστορία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι απλώς μια βιογραφία — είναι ένα κλειδί κατανόησης του κόσμου μας...

Η Μέμα Σταθοπούλου δεν ήταν απλώς μια όμορφη γυναίκα της μεγάλης οθόνης...

Κουβαλάμε μέσα μας την αγάπη των προγόνων μας...

A secret, hastily organised naval mission to Cyprus in 1964 ends in armed conflict, fails, costs lives, and remains classified for 52 whole years...

Το βιβλίο αποτελεί αποτέλεσμα δεκαετούς έρευνας και εμπειρίας και παρουσιάζει, με πρακτικό και κατανοητό τρόπο, μεθόδους για την αναζήτηση γενεαλογικών και ιστορικών στοιχείων...

Το τοπίο του προσώπου, μια κατάσταση της ψυχής...

Πώς επιβιώνει ένα παιδί σε έναν κόσμο που δεν έχει καν λέξη για να περιγράψει τη δυσκολία του; Ο συγγραφέας μας μεταφέρει πίσω σε μια εποχή που η δυσλεξία ήταν μια άγνωστη λέξη...

Ο Φρέντρικ Τζέιμσον (1934–2024) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μαρξιστές θεωρητικούς της λογοτεχνίας και του πολιτισμού, καθώς η σκέψη του άνοιξε νέους δρόμους για την κατανόηση της τέχνης, της κουλτούρας και της πολιτικής στον σύγχρονο κόσμο...

Το βιβλίο Γαζώνοντας τη ζωή βασίζεται στην επίπονη και πρωτότυπη δουλειά της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας Αθήνας για τις μοδίστρες, ένα «γυναικείο» επάγγελμα που εξελίχθηκε ιστορικά λαμβάνοντας όλες τις μορφές της ανθρώπινης εργασίας, όπως την άτυπη εργασία φροντίδας της οικογένειας, την άμισθη μαθητεία, τη μισθωτή εργασία, το ελεύθερο επάγγελμα, το βιομηχανικό φασόν στο σπίτι κ...

Τι μπορεί να σωθεί όταν έχεις δει τα πάντα να καταρρέουν; Ο θάνατος δεν σημαίνει ότι πρέπει να πούμε αντίο...

Ο βίος και η πολιτεία του Πέτρου Σωκράτους Κόκκαλη συνιστούν ένα πολυσχιδές και ιδιαίτερα γοητευτικό πεδίο ιστορικής ανασύνθεσης, όπου η προσωπική διαδρομή διαπλέκεται αρμονικά με τις μεγάλες τομές του 20ού αιώνα...

«Θεωρώ ότι η ζωή του Θέμη Ανδρεάδη είναι σχεδόν κινηματογραφική, αφού ξεκινά με τη λήξη του εμφυλίου, διασχίζει τη δεκαετία του ’50 της “ανοικοδόμησης” της χώρας, περνάει από τη μουσική δεκαετία του ’60 και τις μπουάτ, τη δικτατορία και τον Μαρκόπουλο, τη μετάλλαξη του ελληνικού τραγουδιού τη δεκαετία του ’70 με την παραλία και τις μεγάλες πίστες, τα λαμέ πουκάμισα και τα ψηλά μεροκάματα, τη δεκαετία του ΠΑΣΟΚ, και φτάνει ως τις μέρες μας με τα μνημόνια, τον covid, την τεχνητή νοημοσύνη...

Ενώ µιλά σε επιµνηµόσυνη τελετή προς τιµήν του πατέρα της το 2006, η Σίρι Χούστβεντ εκδηλώνει µια έντονη κρίση σπασµών, τρέµει βίαια από τον λαιµό και κάτω, λες και έχει πάθει ηλεκτροπληξία...

«Το μόνο που ξέρω είναι ότι ζωγραφίζω επειδή το έχω ανάγκη, και πάντα ζωγραφίζω ό,τι μου έρθει στο μυαλό, χωρίς καμία άλλη σκέψη»...