Κοβάλτιο

Ο Μασαόκα Σίκι γεννήθηκε στη Ματσουγιάμα της Ιαπωνίας στις 14 Οκτωβρίου 1867, έναν χρόνο πριν από την έναρξη της περιόδου Μέιτζί, μιας εποχής κατά την οποία η χώρα εκσυγχρονίζεται με ταχύτατους ρυθμούς και έρχεται σε βαθύτερη επαφή με τον δυτικό πολιτισμό...

Η συλλογή «Το ίσως του μέλλοντος» περιγράφει έναν μετα-ανθρώπινο κόσμο όπου η τεχνολογία, ο καταναλωτισμός και η εξουσία αποικίζουν μέχρι και τις πλέον ιδιωτικές εκφάνσεις της ύπαρξης...

Οι «Ικεσίες» αρθρώνονται στη βάση ενός τραυματισμένου αλλά επίμονα παρόντος υποκειμένου, το οποίο παλεύει να υπάρξει μέσα από τον έρωτα, την απώλεια και την αυτοαμφισβήτηση...

Η «Εμιγκρενιάδα» αποτελεί ένα εκρηκτικό ποιητικό σώμα όπου η γλώσσα λειτουργεί ως μέσο αναπαράστασης και μηχανισμός απογύμνωσης της μεταπολιτευτικής και ύστερης νεοφιλελεύθερης πραγματικότητας...

Η ποιητική των Θραυσμάτων συμπυκνώνεται σε ελάχιστες λέξεις με βάθος νοήματος και συναισθηματική ένταση...

Ένα δάνειο, δύο φίλοι και οι αποτυχημένες τους προσπάθειες να συναντηθούν και να τακτοποιήσουν το χρέος...

Οι «Ύμνοι στη νύχτα» του Νοβάλις αποτελούν κορυφαία έκφραση του γερμανικού Ρομαντισμού· η νύχτα μεταμορφώνεται από σύμβολο φόβου σε πηγή αποκάλυψης, αγάπης και πνευματικής λύτρωσης...

Οι «Στίλβοντες κρύσταλλοι ανέκκλητοι» του Μάξιμου Τρεκλίδη συγκροτούν έναν ιδιότυπο ποιητικό κόσμο όπου η γλώσσα λειτουργεί ως ορυκτολογική τομή και ως μεταφυσικό πέρασμα...

Θεραπευτικός είναι ο λόγος που, απαλλαγμένος από νουθεσίες και διδακτισμό, μας οδηγεί στην αποδοχή του εαυτού, στη μεταμόρφωση, στην ενσυναίσθηση...

Ένας τυφλός μουσικός καλείται να παίξει για νεκρούς...

Μια ιατρική διάγνωση στέκεται αφορμή για να ξεφύγει η Βάλανσι Στέρλινγκ από την αυταρχική οικογένειά της και να ανακαλύψει έναν εκπληκτικό νέο κόσμο γεμάτο αγάπη και περιπέτειες που ξεπερνούν και τα πιο άγρια όνειρά της...

Οι «Ιστορίες που δεν είναι ιστορίες», «Ο κότσυφας» και οι «Εικόνες» αποτελούν τρεις από τις τέσσερις ενότητες των «Καταλοίπων εν ζωή συγγραφέα» που εκδόθηκαν το 1936...

«Ο πόλεμος είναι το πεδίο ζωής και θανάτου, το μονοπάτι που οδηγεί στην επιβίωση ή στον αφανισμό...

«Υπήρχε μια εποχή όπου η μέρα των Χριστουγέννων περιέκλειε όλο μας τον μικρόκοσμο σαν ένας μαγικός δακτύλιος μες στον όποιο νιώθαμε να μην μας λείπει τίποτα: χωρούσε όλες τις χαρές, τη θαλπωρή και τις ελπίδες του σπιτιού μας· μάζευε τους πάντες και τα πάντα γύρω από το χριστουγεννιάτικο τζάκι, και αυτή η εικόνα φώτιζε περίλαμπρη στα έκθαμβα παιδικά μας μάτια»...

Ο Οιδίποδας ήταν αλαζών, κατατρυχόταν από το είδος της αλαζονείας, που επιφέρει η αίσθηση της μίας μοναδικής αλήθειας...