Όταν η νόσος του Αλτσχάιμερ είχε καταβάλει πλήρως τη μητέρα μου, εκείνη εξακολουθούσε να θυμάται με τον δικό της τρόπο τα χρόνια που υπηρετούσε ως σωφρονιστική υπάλληλος στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ και Κορυδαλλού...
Ο ήλιος αυτού του τόπου, πιστός συνοδοιπόρος της ελευθερίας μας, έχει εισβάλει τόσο πολύ στον γενετήσιο κώδικά μας, που όσο και αν αλλοιωθεί στο πέρασμα των χρόνων αυτή η ράτσα θα αντιστέκεται σε κάθε μορφή που μπορεί να υποδουλώσει την εκάστοτε ελευθερία της και θα στέκει στεντόρεια, όπως ακριβώς και ο αστέρας του ηλιακού μας συστήματος...
LACRIMAE RERUM
Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt:
Τα δάκρυα για τα πράγματα, για τις καταστάσεις εκείνες δηλαδή, που φέρουν στο νου του ανθρώπου τη θνητότητα, όπως τα δάκρυα του Αινεία, αντικρίζοντας τους νεκρούς συντρόφους του...
Τι να πει κανείς για τα μυρμήγκια;
Όταν τα σκεφτόμαστε, το μυαλό μας πάει κατευθείαν στην εργατικότητα και την προσήλωση, αλλά ποτέ στην προσωπικότητα και τα συναισθήματά τους...
Μόνο όταν εµφανιζόταν πίσω απ’ τον γυµνασιάρχη
το τοτέµ του σχολείου, ο Μανιάτης µαθηµατικός,
έπεφτε σιγή τάφου· τα παιδιά έκοβαν την πλάκα
και πήγαιναν ήσυχα στις τάξεις τους...