Αυτή η ποιητική συλλογή είναι ένας φόρος τιμής σε όσους χάθηκαν άδικα στην τραγωδία των Τεμπών – μία ζωντανή ανάμνηση, που φωτίζει τη δύναμη της αγάπης, της ελπίδας και της αλήθειας...
Στο συγκεκριμένο ανθολόγιο, τριάντα τρεις δημιουργοί και μέλη της ομάδας «Ποιητική έλξη» προσεγγίζουν και ακολουθούν τα ποιητικά ίχνη που χάραξαν οι λεγόμενοι «Καταραμένοι Ποιητές» κι ο καθένας με το δικό του προσωπικό ύφος κι απ'' τη δική του οπτική γωνία θέασης, ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του εγχειρήματος κι ευελπιστούν στην επίτευξη του στόχου, που δεν είναι άλλος, παρά να αγκαλιαστεί απ'' το αναγνωστικό κοινό, η κοινή προσπάθεια...
Όταν τα σφυριά, τα μαχαίρια, οι μηχανές που θερίζουν,
τα εργοστάσια, οι δογματικές εικόνες, τα θεάματα,
το κόκκινο χρήμα, το κόκκινο κρέας, ο πολυέλαιος
και το λευκό ψωμί χάνουν τα όριά τους,
τότε ο άνθρωπος αρχίζει και μετρά όρια έως το εκατό
και πάλι από την αρχή, και πάλι και πάλι...
Η επίτομη και χρηστική αυτή ανθολογία επιχειρεί να συνθέσει μια αντιπροσωπευτική εικόνα της ελληνικής ποίησης στη διάρκεια του εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα...
Είκοσι ένα χρόνια μετά την πρώτη, περιπετειώδη έκδοση της “Μηδενιστικής σύνθεσης” (καλοκαίρι 2004), το ποιητικό αυτό βιβλίο που γέννησε ένα μικρό αστικό μύθο με το μηδενιστικό του μένος, τη σαρωτική του γλώσσα και τις υπόγειες διαδρομές του, επανέρχεται ακέραιο και αποκατεστημένο από λογοκρισίες και εκδοτικά παιχνίδια...
Το απροσδόκητο βλέμμα ενός παιδιού, μου έδωσε πριν χρόνια μία ρητή εντολή: «Γράψε ό,τι βλέπεις!» Αποφάσισα να γράψω με λέξεις, εικόνες που έχω μέσα μου...
Η ποιητική συλλογή “Απόλυτος Υπερθετικός” είναι ένα πολυεπίπεδο, συναισθηματικά φορτισμένο έργο, αφιερωμένο στον έρωτα και στις διακυμάνσεις του: από την πρώτη συνάντηση έως τον χωρισμό, από τη λαχτάρα της προσμονής έως τη σπαρακτική απουσία και εν τέλει στην ελπίδα της εκπλήρωσής του...
Οι ποιητικές συλλογές του Στάθη Ζαρκιά, σε μία συγκεντρωτική έκδοση με τίτλο «Άπαντα, 1925-1975», έχει σκοπό να φωτίσει εκ νέου τη φωνή ενός ποιητή που ύμνησε το φθινόπωρο, τον έρωτα, την αγάπη και την αλληλεγγύη με σπάνια ευαισθησία...