ΑΩ Εκδόσεις

Στη ράχη ενός ψαριού ήθελα το σπίτι μου και, επιτέλους, το κατάφερα...

ΜΑΓΓΕΛΑΝΟΙ Σηκώσαμε τις άγκυρες και στ’ άλμπουρο σινιάλο παντιέρα πορφυρόμαυρη που ’χαμε φυλαγμένη στο τσούρμο μας αντίδωρο τον θάνατο· ρεγάλο ταξίδι κακορίζικο σ’ άγνωστη γη διωγμένοι...

Συμβιβασμοί Τι μου χαμογελάς Λύπη, Μεγάλη μου αδερφή...

Μέσα από τα Αρβανίτικα που άμεσα κατέγραφα, οι Αρβανίτες της Αττικής με βοήθησαν να ακροασθώ και να ψηλαφίσω έναν κόσμο μοναδικό και σχεδόν άγνωστο...

ΑΝΑΓΚΗ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ ...

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΙ ΛΑΓΟΙ Οι σκιές επινοούν όλες τις ανεκπλήρωτες ελπίδες που κανονικά θα θεωρούνταν εξόχως ανατρεπτικές τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού, ομολογώντας πως είχαμε πιεί όλες τις μπύρες όταν είμασταν εκεί εντελώς απόντες αλλάζοντας την λέξη ευτυχία χωρίς να ανησυχούσαμε αν συνδιαλεγόμασταν σωστά με όλες τις καλοπροαίρετες προοπτικές που έβγαιναν από την βιόλα του κοριτσιού στο απέναντι δωμάτιο...

Τα ποιήματα της συλλογής αυτής βραβεύτηκαν με την Τιμητική Διάκριση «Σοφοκλής» στον Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό «Κ...

ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΟ Σταλακτίτης και σταλαγμίτης σε αβυσσαλέο σπήλαιο η μέσα όραση μ’ εκείνη των ματιών που κοιτούν τον κόσμο Με ιερό σχέδιο να ενωθούνε πάλι Κατακλυσμούς κι αν βλέπουν έξω οι οφθαλμοί στην έσω οπτική σταλάζουν δάκρυ και αυτή το πετρώνει μάρμαρο να υψώνει τον κίονά της...

Το Αχιλλοπούλειο Παρθεναγωγείο του Καΐρου υπήρξε επί ογδόντα χρόνια βασικό σημείο αναφοράς στη ζωή των Ελλήνων της αιγυπτιακής πρωτεύουσας ως τόπος εκπαίδευσης, κοινωνικών συναλλαγών και αρωγής, νεανικής δράσης και δημιουργίας...

(Δεν) Είμαστε Είμαστε αμφορείς αναμνήσεων, διάφανα δοχεία φυλακισμένων ονείρων ποτάμια πόθων ξέχειλα πλάι σε απάτητους όρκους, που όμως καταλήγουν στην αποβάθρα της πεζής καθημερινότητας...

ΑΜΦΙΘΥΜΙΑ Το πρωι...

ΤΑ ΑΝΕΙΠΩΤΑ Με ρώτησες ένα βροχερό δειλινό: «Τι είναι ποίηση;» Δείλιασα, δεν ήταν ακόμα η στιγμή να σου παραδεχτώ πως η πραγματική ποίηση στον ωκεανό των ματιών σου κρύβεται, στις στιγμές μας αναφέρεται και μελοποιείται από τη χροιά της φωνής σου...

Παλιό ποίημα Ένας φάρος αναβόσβηνε από εκείνο που δεν φαίνεται έμοιαζε ν’ ακολουθείς τη λεπτή κλωστή που από κάπου είχε ανατείλει...

To ανά χείρας πόνημα αναμνήσεων του Γάτου, Βολιώτη συνταξιούχου γιατρού, διαφοροποιείται σε αρκετά σημεία από άλλα βιβλία, που σε πρώτη ματιά μοιάζουν συναφή: — Υποστηρίζεται από φωτογραφίες προσώπων, περιοδικών, αντικειμένων και άλλων στοιχείων από το προσωπικό αρχείο του συγγραφέα — Απευθύνεται στην κλητική «αδερφέ/αδελφέ μου», οικειώνοντας οποιονδήποτε αναγνώστη με το περιεχόμενο — Υιοθετεί τη ματιά της εκάστοτε ηλικίας του γράφοντος και πολύ σπάνια καταγράφει κρίνοντας με το τωρινό, ώριμο μάτι του — Παραλείπει στοιχεία που γι’ άλλους θα ήταν αιτία προσωπικής έπαρσης και π...

ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ Ήρθε η ώρα που η εξάτμιση γίνεται όπλο και ο αντίλαλος οργή...