ΧΕΙΜΩΝΑΝΘΟΙ
Κοιμάσαι δίπλα μου
ολόκληρος κοντά της,
ένα καπέλο κόβεται στα δύο
στο χάσμα του ανθίζουνε χειμωνανθοί,
σηκώνομαι
έξω βρέχει, σε μια σελίδα γράφω:
σε ερωτεύθηκα σαν κλειδαρότρυπα στο χάος...
Αυτό που κυρίως ξεχωρίζει το συγκεκριμένο βιβλίο από άλλα ταξιδιωτικά είναι το διπλό βλέμμα: ο συγγραφέας, πλήρης κάτοχος των εκφραστικών του μέσων πια μετά από τόσα πετυχημένα βιβλία, αποτολμά σύγκριση όχι μόνο των δυο Γερμανιών τού χτες με την ενιαία Γερμανία τού σήμερα, αλλά και του τοτινού δικού του, νεανικού βλέμματος, με το τωρινό ώριμο...
Προσευχή
Δες τούτα τα κοράκια: κατέφθασαν ή αποχωρούν;
Τι απέγινε τούτο το Ανθιβόλιο ψυχής – τούτη η
ψυχή μου κομμάτια, όμοια επιμερισμένα;
Τούτη η εικόνα των λέξεων – της λέξης μου η εικόνα;
Τι είναι εδώ τόσο φωτεινό;
Το απαύγασμα ή η Αυγή;
Και ποιο είναι το Τέλος ή η Αρχή;
Αφήστε με να κλάψω, να γεμίσω τη Γης δάκρυα, να
με συγχωρέσουν οι λέξεις μου που ορθώθηκα...