ΑΩ Εκδόσεις

[…] Ήθελε να γευτεί την πίκρα του καπνού της, να ελευθερωθεί από τα σπάργανα της ευπρέπειας και του ευδόκιμου βίου...

Παραμύθι ή ερωτική ιστορία; Όνειρο ή πραγματικότητα; Ό,τι κι αν συμβαίνει μέσα σ’ αυτό το μικρό χρονικό, το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η γάτα δεν έχει καμία σχέση με όσες γνωρίζατε μέχρι τώρα...

ΠΡΟΤΟΥ γραφτεί το βιβλίο αυτό γεννήθηκε μέσα μου τρεις φορές...

Το πρόσωπο Μου έδωσε όνομα πρόσωπο ανακάλυψα τότε ποιο ήταν το πρόσωπό μου άγγιξα τις γραμμές το περίγραμμά του το είδα το αντίκρυσα πρώτη φορά στον καθρέφτη με φώναξα με το όνομά μου επιτέλους είχε πια σάρκα και οστά δεν ήταν κάτι άγνωστο μια αφηρημένη έννοια ή λέξη άφηνε πίσω ένα ανθρώπινο αποτύπωμα μια φυσική παρουσία που έπαιρνε σχήμα και μορφή από τον νόμο της βαρύτητας...

ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ Σε πολλά πράγματα βάζουμε ερωτηματικό μένουν μετέωρες οι έννοιες μας πρέπει να κάνουμε τάμα στις ιδέες μας...

Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Ζακύνθου, ένας νεαρός αγρότης, ο Παναγιώτης, ερωτεύεται την Μαρμαρού, μια γυναίκα βρικόλακα που έχει στοιχειώσει το σπίτι του...

ΣΚΙΕΣ Σκιές η ζωή μου ένα παιχνίδι με σκιές κατάντησε να είναι φόβοι και φαντάσματα δειλά κι άδηλα...

Αγαπήσαμε σαν πυρπολημένα κάστρα και σαν το στομωμένο σπαθί, πάλι και πάλι στον τροχό των βράχων τα ονόματά μας, αναλωθήκαμε για πάντα...

LA NOIA Mi sono annoiato tutta la vita finché ho scritto La noia e poi dopo La noia ho continuato ad annoiarmi...

ΕΙΚΟΣΙ ΕΞΙ ΝΑΝΟΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, ίπτανται σαν καρχαρίες με αστραφτερά χαμόγελα πάνω από το κεφάλι του ανυποψίαστου αναγνώστη...

ΤΣΙΓΓΑΝΑ Ο ήλιος τινάζει απότομα το χέρι, σαν βεντάλια ανοίγει πάνω απ’ τα φρύδια των βουνών...

ΓΑΛΗΝΗ Έγινε η θάλασσα το σχολείο μου βρήκα τη γαλήνη όχι στον Πόρο αλλά σε σένα οι άνθρωποι ανάσα πριν τους το ζητήσεις σε αγαπούν...

ΓΙΑ ΣΕΝΑ… Τα μάτια σου δυο θάλασσες σ’ εκείνες αρμενίζω και πάνω στο πακέτο μου εσένα ζωγραφίζω οι τέμπερες τελειώνουνε η πένα μου στεγνώνει η γόπα καίει τα δάχτυλα και ο ουρανός βουρκώνει έχω έναν χρόνο να σε δω μακριά σου αρμενίζω τα κύματα με κυνηγούν μα η σκέψη μένει πίσω...

Τζων Κασσαβέτης Τα Πρόσωπα έχουν κάτι απ’ την εικόνα του σπιτιού μου και λίγο θυμίζουν τα περσινά Χριστούγεννα τα λόγια του μεθυσμένου Ντίκι...

Μάλεβιτς Πώς να γ...