ΑΩ Εκδόσεις

ΚΥΘΕΡΕΙΑ Σιγά θα πλέω σαν το νούφαρο του βάλτου σιγά θα παίζω μελωδία της φλογέρας, θα συνεχίσω το τραγούδι της σιωπής που μου το χάλασε τη νύχτα ο αγέρας...

ΜΙΚΡΗ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ Κι αν δεν βρούμε ποτέ Ιθάκη, αν την προσπεράσουμε; Τι θα μας απομείνει; Ταξίδι ατέρμονο; Όνειρα αστροκεντημένα σε νυχτερινούς ορίζοντες; Το αλμυρό τραγούδι κάποιας αχαρτογράφητης θάλασσας; Έρωτες του κύματος κρυμμένοι στην ομίχλη; Σειρήνες μιας ποθητής, άγνωστης πατρίδας; Μύθοι μακρινοί, περίεργοι, γύρω απ’ τη καρδιά, με σπάγκο, πλεγμένα νήματα από θεές της Μοίρας, μιας δεύτερης, κρυφής ζωής...

ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΧΑΡΙΛΑΟΥ Α΄ ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ Βλαστάρι νιός μεγάλωνε, στα πιο ’μορφα τα χρόνια δίχως εχθρού τον κίνδυνο, δίχως αρρώστια, φτώχια...

ΔΙΑΔΡΟΜΗ Στο σκοτεινό διάδρομο της μνήμης μου, αναπολώ κάθε στιγμή που περπατούσα πλάι σου, κρατώντας το χαμόγελό σου απ’ το χέρι...

Αλήθειες & Μυθεύματα τιτλοφορείται το 10o ποιητικό βιβλίο του Δημήτρη Γ...

ΛΕΞΙΚΟ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ που ορίζουν, οι ίδιες λέξεις αναιρούν· κι είναι το νόημα μια μεταβατική διάσταση που περιέχει το ένα και το τρία ακέραια και συμμιγή...

δροσούλα αυγή ψιχαλί...

ΑΣΤΙΚΟ Σε χάνω μέσα στις οπλές των δρόμων στις τριβές των αστικών δερμάτων...

Όνειρα Ό,τι δεν μπορούμε να αλλάξουμε μπορούμε να το ονειρευτούμε...

OΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ του… πλανητικού χωριού πιστεύουν πως ο άνθρωπος είναι απ’ τη φύση του ανταγωνιστικός, εγωιστικός και συγκρουσιακός, και, άρα… καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ, δηλαδή προσκυνείστε τον μονόδρομο του καπιταλισμού και την παγκόσμια εξουσία των πολυεθνικών και των δισεκατομμυριούχων...

Όμως, σε βρίσκω, με τα ίδια ευχαριστώ απ’ τη μηχανή του χρόνου με το ίδιο βλέμμα κι απ’ της ερωτικής καθαρότητας το σκίρτημα ως μέσα στα φρόνιμα λόγια που αγκαλιάζονται...

ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΙΑ Κανείς μας δεν κατάλαβε πως χορεύαμε σ’ αναμμένα κάρβουνα και τα καμένα πόδια μας την άλλη μέρα φανήκανε όταν πια ούτε κάρβουνα ούτε στάχτες...

Δίγλωσση Ανθολογία σύγχρονης ελληνικής ποίησης...

Blue Κάθε πρωί ξεθωριάζει το μπλε κάποιας ανάμνησης...

ΓΥΑΛΙΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ Τα δάκρυα βαθιά στην αριστερή τσέπη του μπουφάν κρύψαμε αγγίξαμε το μουσκεμένο μάγουλο του φεγγαριού Κατεβάσαμε από το πατάρι κάτι γυάλινα μυστικά Τα σπάσαμε Από συνήθεια τ΄ αποκαλύψαμε Έτσι για πλάκα Μετά πέσαμε στη σιωπή Συνένοχοι στα εγκλήματα πορευόμαστε Και δε ντρεπόμαστε...